Сар чун гарон шуд аз медсторгў набошад

سر چون گران شد از می دستارگو نباشد

Дар баҳри гавҳар аз кафи осор гӯ набошад

در بحر گوهر از کف آثار گو نباشد

Аз мушти оби сардӣ диягӣ нишинад аз ҷӯш

از مشت آب سردی دیگی نشیند از جوش

Дар базм мепрессатон ҳушёр гӯ набошад

در بزم می پرستان هشیار گو نباشد

Аз шарми ишқи мо рочўн нест даст чидан

از شرم عشق ما راچون نیست دست چیدن

Гулҳои ин гулистон бехор гӯ набошад

گلهای این گلستان بی خار گو نباشد

Дармон чу мешавад дард чун кард Комронӣ

درمان چو می شود درد چون کرد کامرانی

Миннати каши табибони бемор гӯ набошад

منت کش طبیبان بیمار گو نباشد

Паймонае ки бояд бар хоки рехти охир

پیمانه ای که باید بر خاک ریخت آخر

Аз оби зиндагонии саршор гӯ набошад

از آب زندگانی سرشار گو نباشد

Чун ғунчаи дили зи ҳаряк бояд чу оқибат кунад

چون غنچه دل ز هریک باید چو عاقبت کند

Барги нишоти моробсёр гӯ набошад

برگ نشاط مارابسیار گو نباشد

Дар базми офариниши чашми сияҳи дили мо

در بزم آفرینش چشم سیه دل ما

Ибратпазир чун нест бидоргў набошад

عبرت پذیر چون نیست بیدارگو نباشد

Бодои равони саломатгар ҷисми резад аз ҳам

بادا روان سلامت گر جسم ریزد از هم

Бар рӯй ганҷи гавҳар диўоргў набошад

بر روی گنج گوهر دیوارگو نباشد

Корӣ ки дилнишин нест муҳтоҷ корфармост

کاری که دلنشین نیست محتاج کارفرماست

Чун кори дилпазири сет сркоргў набошад

چون کار دلپذیر ست سرکارگو نباشد

Заҳрӣ ки одатӣ шуд чун шукраст ширин

زهری که عادتی شد چون شکرست شیرین

Ғами созгор чун шуд ғмхўоргў набошад

غم سازگار چون شد غمخوارگو نباشد

Қадар хзФ набошад бе ҷавҳарии гҳрро

قدر خزف نباشد بی جوهری گهررا

Ҳар ҷои сухан рисӣ нест гФторгў набошад

هر جا سخن رسی نیست گفتارگو نباشد

Гар бахти сбзморо қисмат нашуд зи гардун

گر بخت سبزما را قسمت نشد ز گردون

Бар обгина мознгоргў набошад

بر آبگینه مازنگارگو نباشد

Чун мешавад ба савҳони ҳамвори нафаси саркаш

چون می شود به سوهان هموار نفس سرکش

Вазъ ҷаҳон ҳастӣ ҳмўоргў набошад

وضع جهان هستی هموارگو نباشد

Соиб чу метавон шуд аз як ду ҷоми гулзор

صائب چو می توان شد از یک دو جام گلزار

Дар пеши чашми моро глзоргў набошад

در پیش چشم ما را گلزارگو نباشد