Аз ишқи ёри нўхти дили зуд май кушояд

از عشق یار نوخط دل زود می گشاید

Фасли бҳорози дил зангор ме задойад

فصل بهاراز دل زنگار می زداید

Ҳасани бараҳнаи рӯйон бар як қарор бошад

حسن برهنه رویان بر یک قرار باشد

Ҳар рӯзи хати камолӣ бар ҳасан ме фазояд

هر روز خط کمالی بر حسن می فزاید

Аз ёри чоробрў сахтаст дил гирифтан

از یار چارابرو سخت است دل گرفتن

Киштии зи чори муваҷҷаҳи камтар ба соҳил ояд

کشتی ز چار موجه کمتر به ساحل آید

Ҳар кас фиканд худ рооФкнди олимӣ ро

هر کس فکند خود راافکند عالمی را

Ҳар кас ба худ барояд бо олимӣ барояд

هر کس به خود برآید با عالمی برآید

Ишқаст бетакаллуф ҳасанаст лоуболӣ

عشق است بی تکلف حسن است لاابالی

То бо ки хуш бар ояд то аз куҷои намояд

تا با که خوش بر آید تا از کجا نماید

Ойӣна дор ишқанд заррот ҳар ду олам

آیینه دار عشقند ذرات هر دو عالم

Ин офтоби ҷонсӯз то аз куҷо барояд

این آفتاب جانسوز تا از کجا برآید

Гулҳои бӯстонӣ бар ҳам ниҳанд девон

گلهای بوستانی بر هم نهند دیوان

Девони хеши соиб дар ҳар куҷои кушояд

دیوان خویش صائب در هر کجا گشاید