Сафар гузин ки сухан дар ватан ғариб нагардад

سفر گزین که سخن در وطن غریب نگردد

Шикастаи пои ватанро сухан ғариб нагардад

شکسته پای وطن را سخن غریب نگردد

наме тавон ба ватани нолае ба дард кашӣдан

نمی توان به وطن ناله ای به درد کشیدن

Навой мурғи чаман дар чамани ман ғариб нагардад

نوای مرغ چمن در چمن من غریب نگردد

Ғариб рӯй замини гаштам аз ғариби хаёлӣ

غریب روی زمین گشتم از غریب خیالی

Ки ҳеҷ кас ба ватани ҳмчўмн ғариб нагардад

که هیچ کس به وطن همچومن غریب نگردد

Ту то ба шуълаи нғлтии сухан биришта нагардад

تو تا به شعله نغلطی سخن برشته نگردد

Ту то ятем нагардӣ сухан ғариб нагардад

تو تا یتیم نگردی سخن غریب نگردد

Ба ҳар тараф ки рӯй гули нзрбаҳ рӯй ту дорад

به هر طرف که روی گل نظربه روی تو دارد

Марви зи боғ ки гул дар чаман ғариб нагардад

مرو ز باغ که گل در چمن غریب نگردد

Фурӯғи шамъи внсими гул аз паии ту бурун рафт

فروغ شمع ونسیم گل از پی تو برون رفت

з рафтан ту чаро анҷуман ғариб нагардад

ز رفتن تو چرا انجمن غریب نگردد

Гузашти кӯҳкани доғи дида бо дили пурхӯн

گذشت کوهکن داغ دیده با دل پرخون

Чигуна лолаи хунини кафан ғариб нагардад

چگونه لاله خونین کفن غریب نگردد

Набинад аз назари гарм то ғариби навозӣ

نبیند از نظر گرم تا غریب نوازی

Навой соиби ширини сухан ғариб нагардад

نوای صائب شیرین سخن غریب نگردد