Зару сими ҷаҳон дар парда дорад умри коҳӣ ро

زر و سیم جهان در پرده دارد عمر کاهی را

Ба қадар фалс бошад хори зери пӯсти моҳӣ ро

به قدر فلس باشد خار زیر پوست ماهی را

Гар аз равшандилоне , сабр кун бар доғи нокомӣ

گر از روشندلانی، صبر کن بر داغ ناکامی

Ки оби зиндагӣ ҳаргиз наяндозад сиёҳӣ ро

که آب زندگی هرگز نیندازد سیاهی را

Мадон аз бе гуноҳии гардаони узри нгшоим

مدان از بی گناهی گردهان عذر نگشایم

Ки май печад ба ҳам хиҷлати забони узрхоҳӣ ро

که می پیچد به هم خجلت زبان عذرخواهی را

Макун зинҳори даст аз пои хато ,гар бенишии дорӣ

مکن زنهار دست از پا خطا، گر بینشی داری

Ки май пурсанад аз ҳар узв дар маҳшари гувоҳӣ ро

که می پرسند از هر عضو در محشر گواهی را

зи шавқи нуқтаи холаш ба гирди каъба май гирдам

ز شوق نقطه خالش به گرد کعبه می گردم

Ки раҳ гум карда , Хизрӣ май шуморад ҳар сиёҳӣ ро

که ره گم کرده، خضری می شمارد هر سیاهی را

Насозад дурбинонро савод аз асли мустағнӣ

نسازد دوربینان را سواد از اصل مستغنی

Вагарна аз ту дорад чашми оҳӯи хуши нигоҳӣ ро

وگرنه از تو دارد چشم آهو خوش نگاهی را

Абаси парвиз дар ҳамчашмӣ Фарҳод ме кӯшад

عبث پرویز در همچشمی فرهاد می کوشد

Нагирад зари дасти Афшор , ҷои ранги коҳӣ ро

نگیرد زر دست افشار، جای رنگ کاهی را

Нашуд жулидаи мӯеи пардаи саргармии маҷнӯн

نشد ژولیده مویی پرده سرگرمی مجنون

Наме пӯшади кулоҳи фақр , нури подшоҳӣ ро

نمی پوشد کلاه فقر، نور پادشاهی را

Сари хории зи шӯри ишқ холӣ нест дар гулшан

سر خاری ز شور عشق خالی نیست در گلشن

Азу дорад ҳамоно ғунчаи гули каҷи кулоҳӣ ро

ازو دارد همانا غنچه گل کج کلاهی را

Ба ҳиммат ме тавон қатъ таъаллуқ кард аз дунё

به همت می توان قطع تعلق کرد از دنیا

Силаҳӣ нест аз шамшери болотар сипоҳӣ ро

سلاحی نیست از شمشیر بالاتر سپاهی را

Калидӣ нест ғайр аз оҳи боғи хулдро соиб

کلیدی نیست غیر از آه باغ خلد را صائب

Макун то май туоне фӯти оҳи субҳгоҳӣ ро

مکن تا می توانی فوت آه صبحگاهی را