Расонидааст ҳасан ӯ ба ҷое бевафое ро

رسانیده است حسن او به جایی بی وفایی را

Ки ушшоқ аз худо хоҳанд тақрйви ҷудоӣ ро

که عشاق از خدا خواهند تقریب جدایی را

Маро саргашта дорад чашм бе парвои нигоҳ ӯ

مرا سرگشته دارد چشم بی پروا نگاه او

Нагардад ҳеҷ кас ёрб ҳадафи тири ҳавоиро !

نگردد هیچ کس یارب هدف تیر هوایی را!

Туе каз ошноёни гирд бар майоварӣ , варна

تویی کز آشنایان گرد بر می آوری، ورنه

Риоят мекунад дарёи ҳуқуқи ошноӣ ро

رعایت می کند دریا حقوق آشنایی را

Замини содаи лавҳони зуд ранг ҳамнишин гирад

زمین ساده لوحان زود رنگ همنشین گیرد

Ки дорад гули зи шабнами ёди расм бевафое ро

که دارد گل ز شبنم یاد رسم بی وفایی را

Хазон бемурувват кард бедодии дарин гулшан

خزان بی مروت کرد بیدادی درین گلشن

Ки барг айш медонанд мардуми бенавоӣ ро

که برگ عیش می دانند مردم بینوایی را

Бапуш аз худнамоеи чашм агар осӯдагии хоҳӣ

بپوش از خودنمایی چشم اگر آسودگی خواهی

Ки зер пост оташҳои олами худнамое ро

که زیر پاست آتش های عالم خودنمایی را

зи ҳарфи ишқи расвоӣ ҷаҳон шуд зоҳиди худбин

ز حرف عشق رسوای جهان شد زاهد خودبین

Ба аз даҳ парда дорӣ нест ақли рӯстоӣ ро

به از ده پرده داری نیست عقل روستایی را

Шавад чун шона ҳар мӯ бар таниши ангушти зинҳорӣ

شود چون شانه هر مو بر تنش انگشت زنهاری

Асири зулф ӯ дар хоб агар бинад раҳоӣ ро

اسیر زلف او در خواب اگر بیند رهایی را

Надомат мерасад соиб ба фарёди хатокорон

ندامت می رسد صائب به فریاد خطاکاران

Ки хӯн дар ноф гардад машки оҳӯии хтоиӣ ро

که خون در ناف گردد مشک آهوی ختایی را

Хониш
ғзл шморҳ 449 — ъндлӣб ⬇