Назар ба рӯй ту хуршеди об втоб надорад

نظر به روی تو خورشید آب وتاب ندارد

Бдиҳаҳи арақи шарм офтоб надорад

بدیهه عرق شرم آفتاب ندارد

Агар чаҳ ҳаст барони зулфи печи втоби мусаллам

اگر چه هست برآن زلف پیچ وتاب مسلم

Назар ба мӯии миёни ту печ втоб надорад

نظر به موی میان تو پیچ وتاب ندارد

Димоғи хушк маро кард номаи ту муаттар

دماغ خشک مرا کرد نامه تو معطر

Ки гуфтааст гули коғазӣ гулоб надорад

که گفته است گل کاغذی گلاب ندارد

Чигуна нарм шавад аз фиғонами он дили сангин

چگونه نرم شود از فغانم آن دل سنگین

Кигар ба кӯҳ расад нолаам ҷавоб надорад

که گر به کوه رسد ناله ام جواب ندارد

з обрӯаст гаронқадри одамӣ ба назарҳо

ز آبروست گرانقدر آدمی به نظرها

Ба нархи хок буд гавҳарӣ ки об надорад

به نرخ خاک بود گوهری که آب ندارد

Хушо касе ки дарин хокдон ба ғайри дрдл

خوشا کسی که درین خاکدان به غیر دردل

Дигар умеди гушоиш ба ҳеҷ боб надорад

دگر امید گشایش به هیچ باب ندارد

Буд зи тӯли амли тору пуди тинати перон

بود ز طول امل تار و پود طینت پیران

Замини шӯр ба ҷузи муваҷҷаҳ сароб надорад

زمین شور به جز موجه سراب ندارد

Ситораи сӯз буд офтоби субҳи қиёмат

ستاره سوز بود آفتاب صبح قیامت

Баёзи гардан ӯ хол интихоб надорад

بیاض گردن او خال انتخاب ندارد

зи бахти мости чунин талхи гӯии он лаби ширин

ز بخت ماست چنین تلخ گوی آن لب شیرین

Вагарнаи оби гуҳари мавҷ инқилоб надорад

وگرنه آب گهر موج انقلاب ندارد

Асари зи обила шиква нест дар дили ориф

اثر ز آبله شکوه نیست در دل عارف

зи ормидгии ин баҳри як ҳубоб надорад

ز آرمیدگی این بحر یک حباب ندارد

Басаст бихбрии узри хоҳ бода прессатон

بس است بیخبری عذر خواه باده پرستان

Гуноҳи олами оби ӣнқадар итоб надорад

گناه عالم آب اینقدر عتاب ندارد