зи ваъдаҳои дурӯғаши дил изтироб надорад

ز وعده های دروغش دل اضطراب ندارد

Сари каманди фиреби маро сароб надорад

سر کمند فریب مرا سراب ندارد

Ҳалоки ҳасани худодод ӯ шавам ки саропо

هلاک حسن خداداد او شوم که سراپا

Чу шеъри ҳофизи Широз интихоб надорад

چو شعر حافظ شیراز انتخاب ندارد

Ҳадиси танги шукри бодаон ёр магӯӣед

حدیث تنگ شکر بادهان یار مگویید

Ки танги ҳавсилаи як ҳарфи талх тоб надорад

که تنگ حوصله یک حرف تلخ تاب ندارد

Дар он муҳӣт ки ман май рӯм чу мавҷи саросар

در آن محیط که من می روم چو موج سراسر

Сипеҳри зарфи тамошои як ҳубоб надорад

سپهر ظرف تماشای یک حباب ندارد

Шикастаи хор ба чашмами зи бадгумонии ғайрат

شکسته خار به چشمم ز بدگمانی غیرت

Ки аз хаёл ки чашми ситора хоб надорад

که از خیال که چشم ستاره خواب ندارد

Кадоми роҳрави ӣнҷои дам аз сабот қадам зад

کدام راهرو اینجا دم از ثبات قدم زد

Ки ҳам зи нақши қадами пой дар рикоб надорад

که هم ز نقش قدم پای در رکاب ندارد

Ба нозболши гул такя карда қатраи шабнам

به نازبالش گل تکیه کرده قطره شبنم

Хабари зи доғи мукофот офтоб надорад

خبر ز داغ مکافات آفتاب ندارد

Дилати зи ҷаҳли мураккаби сияҳ шудааст вагарна

دلت ز جهل مرکب سیه شده است وگرنه

Кадоми хишт ки дар синаи сад китоб надорад

کدام خشت که در سینه صد کتاب ندارد

Шудаи сети бастаи чунон роҳи файз бар дили соиб

شده‌ست بسته چنان راه فیض بر دل صائب

Ки аз хаданги ту умеди фатҳ боб надорад

که از خدنگ تو امید فتح باب ندارد