Гул ҳамеша баҳори сухан завол надорад

گل همیشه بهار سخن زوال ندارد

Чамани сафои прихонаҳ хаёл надорад

چمن صفای پریخانه خیال ندارد

Кадоми лолаи дарин лола зор ҳаст ки доғаш

کدام لاله درین لاله زار هست که داغش

Сухан ба мардумаки дида ғизол надорад

سخن به مردمک دیده غزال ندارد

Шикасти ҳам гуҳарон нест кори бҳрнжодон

شکست هم گهران نیست کار بحرنژادان

Вагарнаи мавҷи ғамӣ аз шикаст бол надорад

وگرنه موج غمی از شکست بال ندارد

Далели бодияи гардон ҳайратаст сиёҳӣ

دلیل بادیه گردان حیرت است سیاهی

Балои дида буд чеҳрае ки хол надорад

بلای دیده بود چهره ای که خال ندارد

Гирифтаем раги хоби торўпўдҷҳон ро

گرفته ایم رگ خواب تاروپودجهان را

Либоси махмали вотлси ҳузур шол надорад

لباس مخمل واطلس حضور شال ندارد

Чаҳ шуд ки қомат ман шуд дўтои зи санги маломат

چه شد که قامت من شد دوتا ز سنگ ملامت

Риёзи ишқ ба ин ростӣ ниҳол надорад

ریاض عشق به این راستی نهال ندارد

Насими зинда дилӣ нест дар қаламрави ғифлат

نسیم زنده دلی نیست در قلمرو غفلت

Иморати дили тани парварон шимол надорад

عمارت دل تن پروران شمال ندارد

Ба хоксории мо рашк мебаранд бузургон

به خاکساری ما رشک می برند بزرگان

Ки май зи ҷоми гуворое суфол надорад

که می ز جام گوارایی سفال ندارد

Забони мавҷ чаро бастааст баҳри зи пурсиш

زبان موج چرا بسته است بحر ز پرسش

Агар шикастаи суфолии лаб савол надорад

اگر شکسته سفالی لب سؤال ندارد

Ба нақди ҳол чу соиб касе ки кард қаноат

به نقد حال چو صائب کسی که کرد قناعت

Ғами гузаштаи вондишаҳ мол надорад

غم گذشته واندیشه مال ندارد