Ҳамин на синаи мо оҳ субҳгоҳ надорад

همین نه سینه ما آه صبحگاه ندارد

Замона Эйаст ки дар синаи субҳ оҳ надорад

زمانه ای است که در سینه صبح آه ندارد

Насим тафриқа хотираст ҷунбиши мижгон

نسیم تفرقه خاطرست جنبش مژگان

Ману саросари даштӣ ки як гиёҳ надорад

من و سراسر دشتی که یک گیاه ندارد

Каманди ҷозиба мстр кашидааст замин ро

کمند جاذبه مسطر کشیده است زمین را

Чаҳ шуд ба зоҳир агар каъба шоҳроҳ надорад

چه شد به ظاهر اگر کعبه شاهراه ندارد

зи қурби оина дар дили ғубор рашк надорам

ز قرب آینه در دل غبار رشک ندارم

Ки чашми шишаи дилони ҷавҳар нигоҳ надорад

که چشم شیشه دلان جوهر نگاه ندارد

зи шарм афв нагардад сифед дар сафи маҳшар

ز شرم عفو نگردد سفید در صف محشر

Касе ки дар кафи худ нома сиёҳ надорад

کسی که در کف خود نامه سیاه ندارد

Забони лоф бурӣдааст дар қаламрави маънӣ

زبان لاف بریده است در قلمرو معنی

Ҳубоби қулзуми мо бод дар кулоҳ надорад

حباب قلزم ما باد در کلاه ندارد

Чаҳ нисбатаст ба Юсуфи ъзизкрдаҳи моро

چه نسبت است به یوسف عزیزکرده مارا

Сафои чашмаи хуршеди об чоҳ надорад

صفای چشمه خورشید آب چاه ندارد

Мадори чашми тараҳҳуми зи чархи коҳкшонш

مدار چشم ترحم ز چرخ کاهکشانش

Ки каси халосии азин оби зер коҳ надорад

که کس خلاصی ازین آب زیر کاه ندارد

Дилӣ ки нест дар ӯ гӯшае зи вусъати машраб

دلی که نیست در او گوشه ای ز وسعت مشرب

Чўхонаҳ Эйаст ки айвон впишгоаҳ надорад

چوخانه ای است که ایوان وپیشگاه ندارد

Басаст мисраи рангини далели фитрати соиб

بس است مصرع رنگین دلیل فطرت صائب

Ки ҳеҷ муддаӣии ин чунин гувоҳ надорад

که هیچ مدعیی این چنین گواه ندارد