Рутбаи холи ту машк ноб надорад

رتبه خال تو مشک ناب ندارد

Нуқтаи шаки ҳасан интихоб надорад

نقطه شک حسن انتخاب ندارد

Сина бе доғи об втоб надорад

سینه بی داغ آب وتاب ندارد

Хона беравзан офтоб надорад

خانه بی روزن آفتاب ندارد

Фикри иморати ғубори хотир ҷамъ аст

فکر عمارت غبار خاطر جمع است

Ганҷи гуҳари ваҳшат азхроб надорад

گنج گهر وحشت ازخراب ندارد

Тӯли амл дар бисоти сода дилон нест

طول امل در بساط ساده دلان نیست

Дашти ҷунуни муваҷҷаҳ сароб надорад

دشت جنون موجه سراب ندارد

Аз дили қонеъи мҷуи тараддуди рӯзӣ

از دل قانع مجو تردد روزی

Ҳар ки ба манзил расад шитоб надорад

هر که به منزل رسد شتاب ندارد

Об шавад зи инфеъол агар ҳама санг аст

آب شود ز انفعال اگر همه سنگ است

Ҳар ки дроёми гул шароб надорад

هر که درایام گل شراب ندارد

Мӯии зи оташи дамидаи хати хубон

موی ز آتش دمیده خط خوبان

Пеши миёни ту печ втоб надорад

پیش میان تو پیچ وتاب ندارد

Рутба чеҳрааст дар сафои баданаш ро

رتبه چهره است در صفا بدنش را

Дафтари гули фард интихоб надорад

دفتر گل فرد انتخاب ندارد

Биҷгри гарми гиряро асарӣ нест

بیجگر گرم گریه را اثری نیست

Оби раги талхӣ гулоб надорад

آب رگ تلخی گلاب ندارد

Мо вдёри ҷунун ки ҳеҷ каси онҷо

ما ودیار جنون که هیچ کس آنجا

Фикри моли вғм ҳисоб надорад

فکر مآل وغم حساب ندارد

Ҳаст шаби врўз дар сафари дили равшан

هست شب وروز در سفر دل روشن

Дидаи шӯхи ситора хоб надорад

دیده شوخ ستاره خواب ندارد

Оби гуҳар аз қарор хеш нагардад

آب گهر از قرار خویش نگردد

Малики ризои бим инқилоб надорад

ملک رضا بیم انقلاب ندارد

Чун маи иди он ки пешаи сохт тавозуъ

چون مه عید آن که پیشه ساخت تواضع

Айши ҷаҳони дасташ аз рикоб надорад

عیش جهان دستش از رکاب ندارد

Сарви зи озодагии ситода ба як ҷо

سرو ز آزادگی ستاده به یک جا

Ҳар ки гузашт аз ҷаҳон шитоб надорад

هر که گذشت از جهان شتاب ندارد

Пас нстонд Карим дода худ ро

پس نستاند کریم داده خود را

Абри зи гавҳари умед об надорад

ابر ز گوهر امید آب ندارد

То дар дил шуд гушӯда бар рухи соиб

تا در دل شد گشوده بر رخ صائب

Рӯй тавваҷуҳ ба ҳеҷ боб надорад

روی توجه به هیچ باب ندارد