Дар дили мо бахти сабзи борндорд

در دل ما بخت سبز بارندارد

Донаи мо занг навбаҳор надорад

دانه ما زنگ نوبهار ندارد

Чашми шарар дар камӣн сӯхтагон аст

چشم شرر در کمین سوختگان است

Бо дили афсурдаи ишқ кор надорад

با دل افسرده عشق کار ندارد

Шишаи дилони рости бими санги маломат

شیشه دلان راست بیم سنگ ملامت

Сайли муҳобои з кӯҳсор надорад

سیل محابا ز کوهسار ندارد

Ишқ буд фориғ аз кашокаши ушшоқ

عشق بود فارغ از کشاکش عشاق

Ганҷи ғами печи втоб мор надорад

گنج غم پیچ وتاب مار ندارد

Ҳар ки ба марҳам гирифт рахнаи дил ро

هر که به مرهم گرفت رخنه دل را

Роҳ бурун шуд азин ҳсорндорд

راه برون شد ازین حصارندارد

Дард ба андоза табиб фиристанд

درد به اندازه طبیب فرستند

Нест ғами онро ки ғмгсор надорад

نیست غم آن را که غمگسار ندارد

Барги нишоти замонаи пунба гӯш аст

برگ نشاط زمانه پنبه گوش است

Гули хабар аз нола ҳазор надорад

گل خبر از ناله هزار ندارد

Сари зи гиребон бурун меар ки ин баҳр

سر ز گریبان برون میار که این بحر

Мавҷ ба ҷузи теғ обдор надорад

موج به جز تیغ آبدار ندارد

Дар дил хурсанд нест ҳасрати дунё

در دل خرسند نیست حسرت دنیا

Неъмати омода интизор надорад

نعمت آماده انتظار ندارد

Қофилаи шавқ бениёз з Хизраст

قافله شوق بی نیاز ز خضرست

Реги равон бо далел кор надорад

ریگ روان با دلیل کار ندارد

Чеҳраи заррини хароҷ ҳар ду ҷаҳон аст

چهره زرین خراج هر دو جهان است

Ошиқ агар қаср зарнигор надорад

عاشق اگر قصر زرنگار ندارد

Пора буд ҳамчуи субҳи пардаи розаш

پاره بود همچو صبح پرده رازش

Аз дили шаб ҳар ки роздор надорад

از دل شب هر که رازدار ندارد

Ҳар ки нагирад канора аз ҳамаи олам

هر که نگیرد کناره از همه عالم

Роҳ дар он баҳр бикнор надорад

راه در آن بحر بیکنار ندارد

Сунбули фирдавс агар чаҳ дида фиреб аст

سنبل فردوس اگر چه دیده فریب است

Рутбаи он зулф мшкбор надорад

رتبه آن زلف مشکبار ندارد

Сӯхти дили олам аз навой ту соиб

سوخت دل عالم از نوای تو صائب

Ҳеҷ дили гармии ин шарор надорад

هیچ دل گرمی این شرار ندارد