Давлати равшандилӣ завол надорад
دولت روشندلی زوال ندارد
Оби гуҳари бим хшксол надорад
آب گهر بیم خشکسال ندارد
Сӯхтаро ҳеҷ кас дубор насузад
سوخته را هیچ کس دوبار نسوزد
Ахтари аҳли сухан вабол надорад
اختر اهل سخن وبال ندارد
Нест кам аз васл гул надидан гулчин
نیست کم از وصل گل ندیدن گلچین
Булбули мо аз қафас малол надорад
بلبل ما از قفس ملال ندارد
Хоки нишинии камол соФдлон аст
خاک نشینی کمال صافدلان است
Оби либосӣ ба аз суфол надорад
آب لباسی به از سفال ندارد
Абри баҳорон чаро хамӯш нишаста аст
ابر بهاران چرا خموش نشسته است
Гар садафи мо лаб савол надорад
گر صدف ما لب سؤال ندارد
Ҳар ки дили хешро чу авд насузад
هر که دل خویش را چو عود نسوزد
Завқи прихўонӣ хаёл надорад
ذوق پریخوانی خیال ندارد
Аз дили манъами мҷуи насими гушоиш
از دل منعم مجو نسیم گشایش
Хонаи тани парварон шимол надорад
خانه تن پروران شمال ندارد
Соиб агар чашми мӯшикоф туро ҳаст
صائب اگر چشم موشکاف ترا هست
Ҷомаи атласи қумош шол надорад
جامه اطلس قماش شال ندارد