Раҳи мада дар хати мишкӣн , шонаи шамшод ро

ره مده در خطِ مشکین، شانهٔ شمشاد را

Нест ҳоҷати ҳаку ислоҳии хати устод ро

نیست حاجت حک و اصلاحی خطِ استاد را

Нест мумкини як назари худро тавонад сайр дид

نیست ممکن یک نظر خود را تواند سیر دید

Гар кунад ойӣнаи ширини тешаи Фарҳод ро

گر کند آیینه شیرین تیشهٔ فرهاد را

Тавқи миннат , гардани Фрмонбронро лоиқ аст

طوقِ منّت، گردنِ فرمانبران را لایق است

Тарк эҳсонаст эҳсони мардуми озод ро

ترکِ احسان است احسان مردمِ آزاد را

Шод бошед эй навомӯзон ки рӯй сахти ман

شاد باشید ای نوآموزان که روی سختِ من

Тавба дод аз сахти рӯеи силии устод ро

توبه داد از سخت‌رویی سیلیِ استاد را

Захмиёни теғ ӯ бар икдгр доранд рашк

زخمیانِ تیغِ او بر یکدگر دارند رشک

Гар чаҳ хат якдаст бошад хомаи фӯлод ро

گر‌چه خط یکدست باشد خامهٔ فولاد را

Чун гиреҳ тар шуд , ба осонӣ гушӯдан мушкил аст

چون گره تر شد، به آسانی گشودن مشکل است

Бода ҳайҳот аст бигушоед дили ношод ро

باده هیهات است بگشاید دلِ ناشاد را

Соъат сангин нагирад пеши сайли ҳодисот

ساعتِ سنگین نگیرد پیشِ سیلِ حادثات

Аз сабки мағзӣ чаҳ муҳкам мекунӣ бунёдро ?

از سبک‌مغزی چه محکم می‌کنی بنیاد را؟

Пойдорӣ нест дар обу гули бунёди зулм

پایداری نیست در آب و گِل بنیادِ ظلم

намекунад вайрони насимии хонаи сайёд ро

می‌کند ویران نسیمی خانهٔ صیاد را

Як раҳ эй оташ ба фарёди сапанд ман барис

یک ره ای آتش به فریادِ سپندِ من برس

Дар гиреҳ то чанд бандами нолау фарёд ро

در گره تا چند بندم ناله و فریاد را

Имтиҳон кардани сипеҳри оҳанӣни дилро бас аст

امتحان‌کردن سپهرِ آهنین‌دل را بس است

Чанд бар дандони зании ин байзаи фӯлод ро

چند بر دندان زنی این بیضهٔ فولاد را

Ақл дар ислоҳи мо беҳуда кӯшиш ме кунад

عقل در اصلاحِ ما بیهوده کوشش می‌کند

Нест пурвои падар , маҷнӯни модарзод ро

نیست پروای پدر، مجنونِ مادرزاد را

намекунад хоки биёбони адамро тўтё

می کند خاکِ بیابانِ عدم را توتیا

Ҳар ки соиб дида бошад олами эҷод ро

هر که صائب دیده باشد عالمِ ایجاد را