Раҳи мада дар хати мишкӣн , шонаи шамшод ро

ره مده در خطِ مشکین، شانهٔ شمشاد را

Каси қалам дохил намесозад хати устод ро

کس قلم داخل نمی‌سازد خطِ استاد را

Сарв аз фарёди қамарии тарк раъное накард

سرو از فریادِ قمری ترکِ رعنایی نکرد

Нест аз ҳоли гирифторони хабари озод ро

نیست از حالِ گرفتاران خبر آزاد را

Зинҳор эмини зи найранги хашин пӯшон машав

زینهار ایمن ز نیرنگِ خشن‌پوشان مشو

Каз хас ва хораст манзили бештари сайёд ро

کز خس و خارست منزل بیشتر صیاد را

Рӯй сахти осмонро имтиҳон дар кор нест

روی سختِ آسمان را امتحان در کار نیست

Чанд бар дандони зании ин байзаи фӯлод ро

چند بر دندان زنی این بیضهٔ فولاد را

Ошиқонро шиквае аз сахтӣ айём нест

عاشقان را شکوه‌ای از سختیِ ایام نیست

Муҳра мумаст кӯҳи бесутуни Фарҳод ро

مهرهٔ موم است کوهِ بیستون فرهاد را

Сайлро ҷӯш баҳорон мекунад мутлақи Аннан

سیل را جوشِ بهاران می‌کند مطلق‌عنان

Ҳасан дар айёми хат афзӯн кунад бедод ро

حسن در ایامِ خط افزون کند بیداد را

Ханда бедард созад дардмандонро малул

خندهٔ بی‌درد سازد دردمندان را ملول

Сайр гулшан мекунад ғамгини дили ношод ро

سِیرِ گلشن می‌کند غمگین دلِ ناشاد را

Дар кушоди кори худ мушкил гушойон оҷизанд

در گُشادِ کارِ خود مشکل‌گشایان عاجزند

Шонаи натавонад гушӯдани турраи шамшод ро

شانه نتواند گشودن طرّهٔ شمشاد را

Аз қабул сикка гардад симу зари соҳиби ривоҷ

از قبولِ سکه گردد سیم و زر صاحب رواج

Аз ҳаво гирад ҳнрўри силии устод ро

از هوا گیرد هنرور سیلی استاد را

Соилонро мекунад густохи умеди ҷавоб

سایلان را می‌کند گستاخ امیدِ جواب

Сайл дар кҳсор аз ҳад май баради фарёд ро

سیل در کهسار از حد می‌برد فریاد را

Аз харобӣ мешавад дили соҳиби ганҷи гуҳар

از خرابی می‌شود دل صاحبِ گنجِ گهر

Нест меъморӣ ба аз вайронии ин бунёд ро

نیست معماری به از ویرانیِ این بنیاد را

Хокёни соиб чаҳ мекарданд дар ин тангно ?

خاکیان صائب چه می‌کردند در این تنگنا؟

Гар фазоӣ дил набӯдӣ олами эҷод ро

گر فضای دل نبودی عالَمِ ایجاد را

Хониш
ғзл шморҳ 46 — ъндлӣб ⬇