Ғунчаи мастур аз ниқоби баромад

غنچه مستور از نقاب برآمد

Гули зи прихонаҳи ҳиҷоби баромад

گل ز پریخانه حجاب برآمد

Брхўрӣ аз умр каз назораи рӯят

برخوری از عمر کز نظاره رویت

Ъмрсбксирози шитоби баромад

عمرسبکسیراز شتاب برآمد

Аз ғам рӯй ки оҳи срдсҳргоаҳ

از غم روی که آه سردسحرگاه

Аз ҷгргрми офтоби баромад

از جگرگرم آفتاب برآمد

Риштаи умед то з халқ гусастам

رشته امید تا ز خلق گسستم

Риштаи ҷонами зи печи втоби баромад

رشته جانم ز پیچ وتاب برآمد

Домани улфати зи чанг халқ кашидам

دامن الفت ز چنگ خلق کشیدم

Кебеки ман аз панҷаи уқоби баромад

کبک من از پنجه عقاب برآمد

Шикваи з даврон кунам дгрбаҳ чаҳ умед

شکوه ز دوران کنم دگربه چه امید

Хӯн ба қадаҳи рехтами шароби баромад

خون به قدح ریختم شراب برآمد

Қатра бисёр зад сиришки надомат

قطره بسیار زد سرشک ندامت

То дили ғофили маро аз хоби баромад

تا دل غافل مرا از خواب برآمد

Аз лаби худбарнадошт меҳр хамӯшӣ

از لب خودبرنداشت مهر خموشی

Обилаи сероб аз сероби баромад

آبله سیراب از سیراب برآمد

Домани шабро зи каф чу субҳи надодам

دامن شب را ز کف چو صبح ندادم

То зи гиребонами офтоби баромад

تا ز گریبانم آفتاب برآمد

Оҳ ки аз чиллаи хонаи садафи охир

آه که از چله خانه صدف آخر

Гавҳари ман пуч чун ҳубоби баромад

گوهر من پوچ چون حباب برآمد

Аз садаф тарбият надошт умедӣ

از صدف تربیت نداشت امیدی

Қатраи ман гўҳрози саҳоби баромад

قطره من گوهراز سحاب برآمد

Азтарӣ рӯзгор тира нагаштем

از تری روزگار تیره نگشتیم

Ахгари мо зиндаи дили зи оби баромад

اخگر ما زنده دل ز آب برآمد

Гарчи наҳафтум зи халқи сӯхтагӣ ро

گرچه نهفتم ز خلق سوختگی را

Грдҷҳони буии ин кабоби баромад

گردجهان بوی این کباب برآمد

Чун ба итобаши амидўорнбошм

چون به عتابش امیدوارنباشم

Хӯн ба дилам кард машки ноби баромад

خون به دلم کرد مشک ناب برآمد

Шуд май гулранги ашки талхи надомат

شد می گلرنگ اشک تلخ ندامت

Гул ба бағали рехтами гулоби баромад

گل به بغل ریختم گلاب برآمد

Гирди алойиқи куҷоу синаи соиб

گرد علایق کجا و سینه صائب

Сайли туҳидасти азин хароби баромад

سیل تهیدست ازین خراب برآمد