Дил аз хоксории биҳишт худо шуд

دل از خاکساری بهشت خدا شد

зи гирди ятемии гуҳар бебаҳо шуд

ز گرد یتیمی گهر بی بها شد

Табибони ҳамон рӯзи гаштанди маҷнӯн

طبیبان همان روز گشتند مجنون

Ки девонаи мо ба доролшФошд

که دیوانه ما به دارالشفاشد

Науфтад зи паргори он нуқтаи дил

نیفتد ز پرگار آن نقطه دل

Ки дар ҳалқаи зулф ӯ мубтало шуд

که در حلقه زلف او مبتلا شد

Ба оҳии зи дил занг ҳастӣ задудам

به آهی ز دل زنگ هستی زدودم

Чароғи мрободи даст дуо шуд

چراغ مراباد دست دعا شد

Шуд он рӯз бе бодбони киштии ман

شد آن روز بی بادبان کشتی من

Ки домони фурсати зи дастам раҳо шуд

که دامان فرصت ز دستم رها شد

Сабк чун пар коҳ шуд дар назарҳо

سبک چون پر کاه شد در نظرها

Рухӣ каз тамаъи зрдчўни кҳрбошд

رخی کز طمع زردچون کهرباشد

Шукри хоб фаршаст дар чашми он кас

شکر خواب فرش است در چشم آن کس

Ки аз фарш хурсанд бо бӯрё шуд

که از فرش خرسند با بوریا شد

Ънондории сайл аз пул наёяд

عنانداری سیل از پل نیاید

Дил аз умр бурдор чун қддўтошд

دل از عمر بردار چون قددوتاشد

Бипайванд бо ҳар ки пайвасти хоҳӣ

بپیوند با هر که پیوست خواهی

Ҷудои шӯи з ҳар кас ки бояд ҷудо шуд

جدا شو ز هر کس که باید جدا شد

Ман он рӯз дар мағзи давлати расидам

من آن روز در مغز دولت رسیدم

Ки дар устихони саги шарик ҳумо шуд

که در استخوان سگ شریک هما شد

Магари рӯзи маҳшар ба кор ман ояд

مگر روز محشر به کار من آید

Намозӣ ки дар бихўдиҳо қазо шуд

نمازی که در بیخودیها قضا شد

зи шарми гунаҳи қалби ман гашти роиҷ

ز شرم گنه قلب من گشت رایج

Ғубори хиҷолати маро кимиё шуд

غبار خجالت مرا کیمیا شد

Ба соҳил расад соиб аз шӯри дарё

به ساحل رسد صائب از شور دریا

Чу хошок ҳар кас ки бедаст впо шуд

چو خاشاک هر کس که بی دست وپا شد