Чаҳ гул аз худони мурдаи дил чида бошад

چه گل از خودآن مرده دل چیده باشد

Ки захмӣ ба дарвеш нахандида бошад

که زخمی به درویش نخندیده باشد

Тавонад ба маҷнӯн касе кард ковуш

تواند به مجنون کسی کرد کاوش

Ки пешонӣ ширхоридаҳ бошад

که پیشانی شیرخاریده باشد

Касеро расад по ба доман кашӣдан

کسی را رسد پا به دامن کشیدن

Ки сад бор бар хеш гардӣда бошад

که صد بار بر خویش گردیده باشد

Кунад бо гуҳар дар миёни дасти он кас

کند با گهر در میان دست آن کس

Ки чун ришта бар хеш печида бошад

که چون رشته بر خویش پیچیده باشد

Шавад мояи биғмии талхкомӣ

شود مایه بیغمی تلخکامی

Ки як чанд чун бода ҷӯшида бошад

که یک چند چون باده جوشیده باشد

Касеро расад даъвии поки чашмӣ

کسی را رسد دعوی پاک چشمی

Ки чашми худази айб пӯшида бошад

که چشم خوداز عیب پوشیده باشد

Азин шшдри он каси брдмҳраҳи берун

ازین ششدر آن کس بردمهره بیرون

Ки брмҳраҳ гул начасбида бошад

که برمهره گل نچسبیده باشد

Дарин мазраъи он дона сарсабз гардад

درین مزرع آن دانه سرسبز گردد

Ки дар қабзаи хок пусида бошад

که در قبضه خاک پوسیده باشد

Сарафрозии онро рсддри гулистон

سرافرازی آن را رسددر گلستان

Ки чун сарви домани зи худ чида бошад

که چون سرو دامن ز خود چیده باشد

Дарин раҳ ки подрркобаст манзил

درین ره که پادررکاب است منزل

Чаҳ ояд зи пое ки хобида бошад

چه آید ز پایی که خوابیده باشد

Муҳӣтӣаст каз гавҳараш нест лангар

محیطی است کز گوهرش نیست لنگر

Бузургӣ ки ҳарфаш наснҷида бошад

بزرگی که حرفش نسنجیده باشد

Наёяд ба якдигари оғӯши он кас

نیاید به یکدیگر آغوش آن کس

Ки дар хонаи зини туро дида бошад

که در خانه زین ترا دیده باشد

зи рангин кулланмон шўдҳмчўи соиб

ز رنگین کلامان شودهمچو صائب

Ба хӯни ҷигар ҳар ки ғлтидаҳ бошад

به خون جگر هر که غلطیده باشد