Кунад Лайлии чунингар ҷилваи мастона дар саҳро
کند لیلی چنین گر جلوه مستانه در صحرا
Шавад ҳар лола бар маҷнӯни ман майхона дар саҳро
شود هر لاله بر مجنون من میخانه در صحرا
Гирифтори муҳаббат рӯй озодӣ наме бинад
گرفتار محبت روی آزادی نمی بیند
Ки мавҷ рег занҷираст бар девона дар саҳро
که موج ریگ زنجیرست بر دیوانه در صحرا
Биёбонро Ғаззолӣ нест бехалхол чун Лайлӣ
بیابان را غزالی نیست بی خلخال چون لیلی
зи занҷири ҷунуни пошидм аз баси дона дар саҳро
ز زنجیر جنون پاشیدم از بس دانه در صحرا
Ту каз девонагӣ бебаҳрае , дарюза ме кун
تو کز دیوانگی بی بهره ای، دریوزه می کن
Ки моро чашм шераст оташини паймона дар саҳро
که ما را چشم شیرست آتشین پیمانه در صحرا
Нагардад ғофил аз аҳволи ошиқи ишқ дар ҳиҷрон
نگردد غافل از احوال عاشق عشق در هجران
Шавад доғи ғарибии шамъ бар парвона дар саҳро
شود داغ غریبی شمع بر پروانه در صحرا
намегардид ёди шаҳр , маҷнӯни маро дар дил
نمی گردید یاد شهر، مجنون مرا در دل
Агар май доштам аз санги Тифлони хона дар саҳро
اگر می داشتم از سنگ طفلان خانه در صحرا
Наме андешад аз жулидаи мӯе ҳар ки маҷнӯн шуд
نمی اندیشد از ژولیده مویی هر که مجنون شد
Ки дорад панҷаи шерони муҳайёи шона дар саҳро
که دارد پنجه شیران مهیا شانه در صحرا
Махӯр зи андешаи рӯзии дили худ чун шудӣ маҷнӯн
مخور ز اندیشه روزی دل خود چون شدی مجنون
Ки баҳри ваҳшён кам нест обу дона дар саҳро
که بهر وحشیان کم نیست آب و دانه در صحرا
Муҳайёи соз аз доғи ҷунуни меҳри сулаймонӣ
مهیا ساز از داغ جنون مهر سلیمانی
Нишаст ва хост кун бо дому дад , ёрона дар саҳро
نشست و خاست کن با دام و دد، یارانه در صحرا
Чу маҷнӯн дар серум то буд шӯри ишқ , ме омад
چو مجنون در سرم تا بود شور عشق، می آمد
Сафири не ба гӯшами наъраи шерона дар саҳро
صفیر نی به گوشم نعره شیرانه در صحرا
Ба ҳирси шаҳрёни сад хонаи зар барнаме ояд
به حرص شهریان صد خانه زر برنمی آید
зи ибром гадоён дошт ҳотами хона дар саҳро
ز ابرام گدایان داشت حاتم خانه در صحرا
Ба чашм ҳар ки чун маҷнӯни параст аз ҷилваи Лайлӣ
به چشم هر که چون مجنون پرست از جلوه لیلی
Буд ҳар гирдбодии маҳмили ҷонона дар саҳро
بود هر گردبادی محمل جانانه در صحرا
Макун дар кори мизони ҷунуни санг кам эй маҷнӯн
مکن در کار میزان جنون سنگ کم ای مجنون
Гурезӣ чанд аз атфол , номардона дар саҳро ?
گریزی چند از اطفال، نامردانه در صحرا؟
Кунун аз сояи ман май Ромади оҳӯ , хушо рӯзӣ
کنون از سایه من می رمد آهو، خوشا روزی
Ки аз нофи ғизолони доштами паймона дар саҳро
که از ناف غزالان داشتم پیمانه در صحرا
зи ёди хаймаи Лайлии ҳамон рӯзам сияҳ бошад
ز یاد خیمه لیلی همان روزم سیه باشد
Агар бо дида оҳӯ шавам ҳамхона дар саҳро
اگر با دیده آهو شوم همخانه در صحرا
зи савдои ончунон соиб ба ваҳшати ошнои гаштам
ز سودا آنچنان صائب به وحشت آشنا گشتم
Ки Хизр ояд ба чашмами сабзаи бегона дар саҳро
که خضر آید به چشمم سبزه بیگانه در صحرا