Марои нола аз парда дил барояд
مرا ناله از پرده دل برآید
Ба нозӣ ки Лайлии з маҳмил барояд
به نازی که لیلی ز محمل برآید
Дарин боғ чун сарви озодагон ро
درین باغ چون سرو آزادگان را
Ба ҷои самари уқда дил барояд
به جای ثمر عقده دل برآید
Агар мазраъ ҳастӣ ин ранг дорад
اگر مزرع هستی این رنگ دارد
Бар он дона раҳмаст каз гул барояд
بر آن دانه رحم است کز گل برآید
Хушо каъбаи дил ки дар остонаш
خوشا کعبه دل که در آستانش
Ба як оҳи сдкор мушкил барояд
به یک آه صدکار مشکل برآید
зи саҳрои фирдавс дилгир гардад
ز صحرای فردوس دلگیر گردد
Ғарибӣ ки бо гӯша дил барояд
غریبی که با گوشه دل برآید
Дар он ҳалқаи чашми дили мондҳирон
در آن حلقه چشم دل ماندحیران
Ки киштии зи гирдоб мушкил барояд
که کشتی ز گرداب مشکل برآید
Пурваболи тӯфони бўдмўҷи дарё
پروبال طوفان بودموج دریا
Ба маҷнӯни мо кӣ слосл барояд
به مجنون ما کی سلاسل برآید
Ба сад лаб агар захм гуё нагардад
به صد لب اگر زخم گویا نگردد
Ки аз ӯҳдаи шукр қотил барояд
که از عهده شکر قاتل برآید
зи огоҳии хеш дар зери теғам
ز آگاهی خویش در زیر تیغم
Хушо ҳоли сайдӣ ки ғофил барояд
خوشا حال صیدی که غافل برآید
Ҷигари ташнагони муҳӣти фано ро
جگر تشنگان محیط فنا را
Чаҳ ком аз лаби хушк соҳил барояд
چه کام از لب خشک ساحل برآید
Бар он хол шуд дилбарии хатми соиб
بر آن خال شد دلبری ختم صائب
зи сад бандаи як банда мқбл барояд
ز صد بنده یک بنده مقبل برآید
Ба дардӣ бинолам дарин роҳи соиб
به دردی بنالم درین راه صائب
Ки фарёд аз роҳ вмнзл барояд
که فریاد از راه ومنزل برآید