Ба ҳамчун манӣ осмон чун барояд
به همچون منی آسمان چون برآید
Хам май чисон боФлотўн барояд
خم می چسان بافلاطون برآید
Чунон ҳўиӣ аз дил ба саҳро барорам
چنان هویی از دل به صحرا برآرم
Ки Лайлӣ надонад зи ҳӣ чун барояд
که لیلی نداند ز حی چون برآید
Марои донаи гӯйии чунин назр карда аст
مرا دانه گویی چنین نذر کرده است
Ки аз хоки ҳамроҳ қорун барояд
که از خاک همراه قارون برآید
Мубиноад рӯй хушии ақли ноқис
مبیناد روی خوشی عقل ناقص
Ки нагузошт ин Тифл маҷнӯн барояд
که نگذاشت این طفل مجنون برآید
Барояд ба шбрнги алфози маънӣ
برآید به شبرنگ الفاظ معنی
Чўширин ки бар пушт гулгун барояд
چوشیرین که بر پشت گلگون برآید
зи баси рехтами ашки хунин ба мастӣ
ز بس ریختم اشک خونین به مستی
Раги токро грзнӣ хӯн барояд
رگ تاک را گرزنی خون برآید
Чаҳ шармаст бо ъшқбозон ки наргис
چه شرم است با عشقبازان که نرگس
Назари баста аз хок маҷнӯн барояд
نظر بسته از خاک مجنون برآید
Аҷаб нест аз ҳирси рузи ҷамъ кардан
عجب نیست از حرص رز جمع کردن
Ки гул безар аз хок қорун барояд
که گل بی زر از خاک قارون برآید
Нагардад агар шонаи Хизри раҳи ман
نگردد اگر شانه خضر ره من
Дилам чун азон зулф шбгўн барояд
دلم چون ازان زلف شبگون برآید
Гули вшоҳдўмтрби вҷўш бода аст
گل وشاهدومطرب وجوش باده است
Чаро аз хам меФлотўн барояд
چرا از خم می فلاطون برآید
Занад теша бар пои парвизи ғайрат
زند تیشه بر پای پرویز غیرت
Чу бар дӯш Фрҳодглгўн барояд
چو بر دوش فرهادگلگون برآید
Фидоӣ србодаҳ шуд ақли ноқис
فدای سرباده شد عقل ناقص
Азин баҳри пари шӯри хас чун барояд
ازین بحر پر شور خس چون برآید
Ҳисорӣ чаро шуд зи ваҳшии ғизолон
حصاری چرا شد ز وحشی غزالان
Бигӯед маҷнӯни з ҳомӯн барояд
بگویید مجنون ز هامون برآید
Хирад бо кадуе ки бар синаи бандад
خرد با کدویی که بر سینه بندد
зи оби гаронсанг мечун барояд
ز آب گرانسنگ می چون برآید
Гирифтааст офоқро шеъри соиб
گرفته است آفاق را شعر صائب
Дигар офтоб аз уфуқ чун барояд
دگر آفتاب از افق چون برآید