Надорад ҳоҷати машшота рӯй глъзори мо

ندارد حاجت مشاطه روی گلعذار ما

Пари тоўс мустағнӣаст аз нақш ванигор мо

پر طاوس مستغنی است از نقش و نگار ما

Замин аз сояи мо гар шавад нилӣ , аҷаб набӯд

زمین از سایه ما گر شود نیلی، عجب نبود

Ки кӯҳ қоф мебозад камар дар зери бори мо

که کوه قاف می بازد کمر در زیر بار ما

зи тўФи мо дил бе дарди соҳиб дард ме гардад

ز طوف ما دل بی درد صاحب درد می گردد

Чароғи кушта дар мегирад аз хоки мазори мо

چراغ کشته در می گیرد از خاک مزار ما

Шикваи хоксории хасмро бедаст ва по созад

شکوه خاکساری خصم را بی دست و پا سازد

Шавад борӣк , дарё чун расад дар ҷӯйбори мо

شود باریک، دریا چون رسد در جویبار ما

зи боли афшонии ҷони ин чунин маълум ме гардад

ز بال افشانی جان این چنین معلوم می گردد

Ки чашми доми зулфӣ май пурд дар интизори мо

که چشم دام زلفی می پرد در انتظار ما