Май мечакад аз чашмаши ҷононаи чунин бояд

می می چکد از چشمش جانانه چنین باید

Аз гардиш худамастаст паймонаи чунин бояд

از گردش خودمست است پیمانه چنین باید

Афсӯс намедонад инсоф наме фаҳмад

افسوس نمی داند انصاف نمی فهمد

Аз раҳми дили ҷонони бегонаи чунин бояд

از رحم دل جانان بیگانه چنین باید

То бол занад барҳами оташи ҷаҳд аз болаш

تا بال زند برهم آتش جهد از بالش

Муштоқи фанои худпарвонаи чунин бояд

مشتاق فنای خودپروانه چنین باید

Болӣаст сабки парвози асбоби сарои мо

بالی است سبک پرواز اسباب سرای ما

Дар раҳгузари сайлоби кошонаи чунин бояд

در رهگذر سیلاب کاشانه چنین باید

Хиҷлат зада берун рафт сайли аздли вайронам

خجلت زده بیرون رفت سیل ازدل ویرانم

зи асбоби таъаллуқи поки вайронаи чунин бояд

ز اسباب تعلق پاک ویرانه چنین باید

Аз фикри ду олам шуд дили поки зи ишқ ӯ

از فکر دو عالم شد دل پاک ز عشق او

Аз қайди садафи фориғи дурдонаи чунин бояд

از قید صدف فارغ دردانه چنین باید

Аз санг гуҳар чӣанд аз хандаи шукри резад

از سنگ گهر چیند از خنده شکر ریزد

Ҳангомаи Тифлонро девонаи чунин бояд

هنگامه طفلان را دیوانه چنین باید

Аз нолаи мо ҷустанд аз хоби гронҷонон

از ناله ما جستند از خواب گرانجانان

Бедории дилҳоро афсонаи чунин бояд

بیداری دلها را افسانه چنین باید

Дар ҷом фалак зад дасти охири дили хунхорам

در جام فلک زد دست آخر دل خونخوارم

Онро ки будамӣ хӯни паймонаи чунин бояд

آن را که بودمی خون پیمانه چنین باید

Аз поси адаби ҳаргиз бо шамъ наме ҷӯшад

از پاس ادب هرگز با شمع نمی جوشد

Гирди дили худгардади парвонаи чунин бояд

گرد دل خودگردد پروانه چنین باید

Ҳаргиз нашавад хӯн кам аз синаи аҳли дил

هرگز نشود خون کم از سینه اهل دل

Аз хеши برارد май майхонаи чунин бояд

از خویش برآرد می میخانه چنین باید

Шуд доираи гардуни паймонаи мо соиб

شد دایره گردون پیمانه ما صائب

Машраб чу васеъ афтод паймонаи чунин бояд

مشرب چو وسیع افتاد پیمانه چنین باید