Ҷони ғариби азин ҷаҳони майл ватан наме кунад

جان غریب ازین جهان میل وطن نمی‌کند

Шуд чу ақиқи номҷуи ёд Яман наме кунад

شد چو عقیق نامجو یاد یمن نمی‌کند

Ишқи магар ба ҷазбае аз худем баровард

عشق مگر به جذبه‌ای از خودیم برآورد

Чораи Юсуфи марои далв ва расан наме кунад

چاره یوسف مرا دلو و رسن نمی‌کند

Бе хабарии зи пои хами барад ба сайри оламам

بی‌خبری ز پای خم برد به سیر عالمم

Варна ба ихтиёри каси тарк ватан наме кунад

ورنه به اختیار کس ترک وطن نمی‌کند

Перҳанаши зи буии гули хилват ғунча ме шавад

پیرهنش ز بوی گل خلوت غنچه می‌شود

Ҳар ки зи шарми булбулони сайр чаман наме кунад

هر که ز شرم بلبلان سیر چمن نمی‌کند

Нест зи ташнагони хабар дар зулмоти Хизр ро

نیست ز تشنگان خبر در ظلمات خضر را

Дил ба ҳарими зулф ӯ ёди з ман наме кунад

دل به حریم زلف او یاد ز من نمی‌کند

Захм забон намешавад монеъи гуфтугӯии ман

زخم زبان نمی‌شود مانع گفتگوی من

Хома агар сараш равад тарк сухан наме кунад

خامه اگر سرش رود ترک سخن نمی‌کند

Бас ки зи бухл хушк шуд гавҳари ҷӯад дар садаф

بس که ز بخل خشک شد گوهر جود در صدف

Аз кафи худ ғариқро баҳр кафан наме кунад

از کف خود غریق را بحر کفن نمی‌کند

Ҷомаи Хизрро диҳад оби ҳаёти шустушӯ

جامه خضر را دهد آب حیات شستشو

Дил чу зи ишқ тоза шуд чарх куҳан наме кунад

دل چو ز عشق تازه شد چرخ کهن نمی‌کند

Назми каломи ғайрро риштаи з зулф ме диҳад

نظم کلام غیر را رشته ز زلف می‌دهد

Он ки ҳадис чун гуҳари гӯш змн наме кунад

آن که حدیث چون گهر گوش زمن نمی‌کند

Лаъли ҳаёти бахш ӯ марҳаматӣ магар кунад

لعل حیات بخش او مرحمتی مگر کند

Варна алоҷи ташнагони чоҳ зқн наме кунад

ورنه علاج تشنگان چاه ذقن نمی‌کند

Дар сияҳии куҷо буд ншأаҳи оби зиндагӣ

در سیهی کجا بود نشأه آب زندگی

Гӯшаи чашми марҳамати кор сухан наме кунад

گوشه چشم مرحمت کار سخن نمی‌کند

Ҳасани зи ҳсни оҳанӣни ҷилва тароз ме шавад

حسن ز حصن آهنین جلوه طراز می‌شود

Ҷамъи фурӯғи шамъро ҳеҷ лаган наме кунад

جمع فروغ شمع را هیچ لگن نمی‌کند

Кӯтаҳӣ аз чаҳ мекунад дасти дарози шохи гул

کوتهی از چه می‌کند دست دراز شاخ گل

Мурғи шикастаи бол агар азм чаман наме кунад

مرغ شکسته‌بال اگر عزم چمن نمی‌کند

Ҳаст ба ёди дӯстони зиндагӣу ҳаёти ман

هست به یاد دوستان زندگی و حیات من

Гарчи зи дӯстон касе ёди з ман наме кунад

گرچه ز دوستان کسی یاد ز من نمی‌کند

Соиб агар зи калаки ман ҷои сухан гуҳар чакад

صائب اگر ز کلک من جای سخن گهر چکد

Ёри ситезаи хуии ман гӯш ба ман наме кунад

یار ستیزه‌خوی من گوش به من نمی‌کند