Қалами зи бол самандар кунад магари коғаз

قلم ز بال سمندر کند مگر کاغذ

Ки нест дар хури гуфтори ишқ ҳар коғаз

که نیست در خور گفتار عشق هر کاغذ

Ба содаи лавҳии ман рӯзгор ме хандад

به ساده لوحی من روزگار می خندد

Ки пеши барқ ҳаводис кунам сипари коғаз

که پیش برق حوادث کنم سپر کاغذ

Расад ба хӯни ҷигари дил ба васли нақши мурод

رسد به خون جگر دل به وصل نقش مراد

Ки меҳр хуб нагирад нагаштатар коғаз

که مهر خوب نگیرد نگشته تر کاغذ

Кунам зи машқи ҷунунаши сиёҳ дар як рӯз

کنم ز مشق جنونش سیاه در یک روز

Шавад саросар рӯй замин агар коғаз

شود سراسر روی زمین اگر کاغذ

Забони хома ба бонг баланд ме гуяд

زبان خامه به بانگ بلند می گوید

Ки аз дурӯе хешаст паии сипари коғаз

که از دورویی خویش است پی سپر کاغذ

Надидӣ оҳӯии мишкӣн агар ба дашти баёз

ندیدی آهوی مشکین اگر به دشت بیاض

Ба сайри хома ман кун назора бар коғаз

به سیر خامه من کن نظاره بر کاغذ

зи барқи вабоади сбкболтр буд дар сайр

ز برق وباد سبکبالتر بود در سیر

Агар чаҳ мурғи сухани рости болу пари коғаз

اگر چه مرغ سخن راست بال و پر کاغذ

зи нешикари қаламами даст май баради соиб

ز نیشکر قلمم دست می برد صائب

Кунам чу васфи лаби ёри сабт бар коғаз

کنم چو وصف لب یار ثبت بر کاغذ