зи шӯри ишқ маро шуд дили хароби лазиз

ز شور عشق مرا شد دل خراب لذیذ

Ки мешавад чу нмксўд шуд кабоби лазиз

که می شود چو نمکسود شد کباب لذیذ

Ба коми ншоӣаҳи шиносони шеваи маъшӯқ

به کام نشائه شناسان شیوه معشوق

Буд чу талхӣ май талхии итоби лазиз

بود چو تلخی می تلخی عتاب لذیذ

зи хат ба хӯрдани хӯни чашми ёр моил шуд

ز خط به خوردن خون چشم یار مایل شد

Ки дар баҳор ба мисатон буд шароби лазиз

که در بهار به مستان بود شراب لذیذ

Мадор аз дили ман теғи обдори дареғ

مدار از دل من تیغ آبدار دریغ

Ки ҳаст бар ҷигари ташнаи ҳамчуи оби лазиз

که هست بر جگر تشنه همچو آب لذیذ

Ғам аз итоб надорам ки дар мазоқ ман аст

غم از عتاب ندارم که در مذاق من است

Нигоҳи тунди ту чун талхии шароби лазиз

نگاه تند تو چون تلخی شراب لذیذ

Дар офтоби тавон зер абр дид далер

در آفتاب توان زیر ابر دید دلیر

Ҷамоли ёр буд дар таҳи ниқоби лазиз

جمال یار بود در ته نقاب لذیذ

Ба ваъдаҳои дурӯғ аз ту қонеъам ки буд

به وعده های دروغ از تو قانعم که بود

Ба чашми ташнаи лабони муваҷҷаҳи сароби лазиз

به چشم تشنه لبان موجه سراب لذیذ

зи хат рақиб шуд аз ҳасани ёри рӯгардон

ز خط رقیب شد از حسن یار روگردان

Ки бо шуъӯр буд суҳбати китоби лазиз

که با شعور بود صحبت کتاب لذیذ

Ба чашми он ки ба ширини лабӣ назар дорад

به چشم آن که به شیرین لبی نظر دارد

Буд чу шеру шукри сайри моҳтоби лазиз

بود چو شیر و شکر سیر ماهتاب لذیذ

Ҷавоби хушк азон лаъли обдор , буд

جواب خشک ازان لعل آبدار، بود

Ба гӯши ташнаи лабон чун садои оби лазиз

به گوش تشنه لبان چون صدای آب لذیذ

з рӯй гарми сухан пухта мешавад соиб

ز روی گرم سخن پخته می شود صائب

Ки мешавад самари хом аз офтоби лазиз

که می شود ثمر خام از آفتاب لذیذ