Чандон ки хоби субҳ буд бар ҷавони лазиз

چندان که خواب صبح بود بر جوان لذیذ

Бедорӣ шабаст ба соҳибдилони лазиз

بیداری شب است به صاحبدلان لذیذ

Пайкони обдори ту чун миваи биҳишт

پیکان آبدار تو چون میوه بهشت

Гардӣдааст захми маро дар даҳони лазиз

گردیده است زخم مرا در دهان لذیذ

Ҳаст аз таоми лиззати атъоми бештар

هست از طعام لذت اطعام بیشتر

Бар мизбон хӯриш шавад аз миҳмони лазиз

بر میزبان خورش شود از میهمان لذیذ

Аз бодаи ҷунуни сар ҳар кас ки гарм шуд

از باده جنون سر هر کس که گرم شد

Санг маломатаст чу ратли гарони лазиз

سنگ ملامت است چو رطل گران لذیذ

Он теғи обдор дар оғӯши захми ман

آن تیغ آبدار در آغوش زخم من

Дар ком ташнааст чу оби равони лазиз

در کام تشنه است چو آب روان لذیذ

Андеша аз итоб надорам ки ме шавад

اندیشه از عتاب ندارم که می شود

Дашноми талх азон лаб шукр фишон лазиз

دشنام تلخ ازان لب شکر فشان لذیذ

Дар пои нахл мива диҳад лиззат дигар

در پای نخل میوه دهد لذت دگر

Дашноми рӯбарӯ буд аз длстони лазиз

دشنام روبرو بود از دلستان لذیذ

Моҳии зи об баҳр надорад шикоятӣ

ماهی ز آب بحر ندارد شکایتی

Бошад шароби талх ба михўоргони лазиз

باشد شراب تلخ به میخوارگان لذیذ

Ин чошнӣ ки даст туро ҳаст ме шавад

این چاشنی که دست ترا هست می شود

Чун нешикари хаданги ту дар коми ҷони лазиз

چون نیشکر خدنگ تو در کام جان لذیذ

Ҳар кас ба кимиёии қаноат расида аст

هر کس به کیمیای قناعت رسیده است

Дар ком ӯ буд чу ҳумои устихони лазиз

در کام او بود چو هما استخوان لذیذ

Дар коми қонеъи об ҳаётаст нони хушк

در کام قانع آب حیات است نان خشک

Бе нони хӯриш ба манъам агар нест нони лазиз

بی نان خورش به منعم اگر نیست نان لذیذ

Он масти нози сӯхти диламро зи интизор

آن مست ناز سوخت دلم را ز انتظار

Ғофил ки ин кабоб буд хўнчкони лазиз

غافل که این کباب بود خونچکان لذیذ

Соиби зи файзи чошнӣ ишқ гашта аст

صائب ز فیض چاشنی عشق گشته است

Ашъори обдори ту дар ҳар даҳони лазиз

اشعار آبدار تو در هر دهان لذیذ