Поки гавҳарро сзўорсти авҷи эътибор

پاک گوهر را سزوارست اوج اعتبار

Дар саворӣ мерасад файзи нигини номдор

در سواری می رسد فیض نگین نامدار

Ҳиммати дарёдилони зоҳир ба давлат ме шавад

همت دریادلان ظاهر به دولت می شود

Дар баландии гавҳар афшон мешавад абри баҳор

در بلندی گوهر افشان می شود ابر بهار

Баргро дар бар гризози худфишондан ҷӯад нест

برگ را در بر گریزاز خودفشاندن جود نیست

Дарҳаму динорро дар зиндагонӣ кун нисор

درهم و دینار را در زندگانی کن نثار

Аз зару гавҳари тиҳӣ чашмон намегирданд сайр

از زر و گوهر تهی چشمان نمی گردند سیر

Нақш , ҷӯй хушк бошад дар ақиқи обдор

نقش، جوی خشک باشد در عقیق آبدار

Дили сиёҳонро чаҳ суд аз турраи дастори зар ?

دل سیاهان را چه سود از طره دستار زر؟

Гӯр зулмоне нагардад равшан аз шамъи мазор

گور ظلمانی نگردد روشن از شمع مزار

Ғофил аз вақти заволи худ зсри гармӣ шуда аст

غافل از وقت زوال خود زسر گرمی شده است

Он ки чун хуршед менозад ба авҷи эътибор

آن که چون خورشید می نازد به اوج اعتبار

Ҷавшан Довӯд гардад сина чун пар рахна шуд

جوشن داود گردد سینه چون پر رخنه شد

Дил дунем аз дард чун гардид , гардад зулфиқор

دل دونیم از درد چون گردید، گردد ذوالفقار

Аз бидон некӣ , бадӣ аз некӯон шоиста нест

از بدان نیکی، بدی از نیکوان شایسته نیست

Ростии айб намоён мешавад дар тири мор

راستی عیب نمایان می شود در تیر مار

Ҳар ки соиби бори дӯш халқ гардад чун сабу

هر که صائب بار دوش خلق گردد چون سبو

Дар шикасташи санг май бандади камар дар кӯҳсор

در شکستش سنگ می بندد کمر در کوهسار