Оби гавҳар аз тиҳӣ чашмон намешавед ғубор

آب گوهر از تهی چشمان نمی شوید غبار

Нақш , ҷӯй хушк бошад дар ақиқи обдор

نقش، جوی خشک باشد در عقیق آبدار

Ҳаст дар дасти фалохани набз сар гардонем

هست در دست فلاخن نبض سر گردانیم

Чун раг сангаст дар дастами Аннани ихтиёр

چون رگ سنگ است در دستم عنان اختیار

Шаш ҷиҳат ар панҷа шераст бар ман тангтар

شش جهت ار پنجه شیرست بر من تنگتر

Гашта ҷӯии шер бар тани устихонам аз фишор

گشته جوی شیر بر تن استخوانم از فشار

На зи кори худ , на аз мардуми гушойами уқда Эй

نه ز کار خود، نه از مردم گشایم عقده ای

Бардааст озодагӣ чун срўдстмро зи кор

برده است آزادگی چون سرودستم را ز کار

Гирди ман бастааст нақш аз нотавонӣ бар замин

گرد من بسته است نقش از ناتوانی بر زمین

Зостин афшонем осӯда чун хати ғубор

زآستین افشانیم آسوده چون خط غبار

Захми тири рост аз каҷ беш дар дил май хулд

زخم تیر راست از کج بیش در دل می خلد

Сахт метарсам шавад боман мусоиди рӯзгор

سخت می ترسم شود بامن مساعد روزگار

Ҳуҷҷати сирӣ буд аз миҳмони бўолФзўл

حجت سیری بود از میهمان بوالفضول

Мизбони тлхрўро суфра бе интизор

میزبان تلخرو را سفره بی انتظار

Хирқаи пӯшонро зи мардуми бурдборӣ лозим аст

خرقه پوشان را ز مردم بردباری لازم است

Рахти ҳмолӣ бурун кун чун надории тоби бор

رخت حمالی برون کن چون نداری تاب بار

Дар талофии кӯҳи ғами брдормши соиби зи дил

در تلافی کوه غم بردارمش صائب ز دل

Чун сабуии бода ҳар дӯшӣ ки орми зери бор

چون سبوی باده هر دوشی که آرم زیر بار