Баради дастами робёзи гардани ҷонони зи кор

برد دستم رابیاض گردن جانان ز کار

Дастро созад баёзи хуши қалам бе ихтиёр

دست را سازد بیاض خوش قلم بی اختیار

Аз баёзи гардан ӯ дар назарҳо шуд азиз

از بیاض گردن او در نظرها شد عزیز

Буд агар ҳукми баёзии пеш аз бе эътибор

بود اگر حکم بیاضی پیش از بی اعتبار

Чун чароғи субҳдам хуршед меларзад ба ҷон

چون چراغ صبحدم خورشید می لرزد به جان

То баёзи гардани симин ӯ шуд ошкор

تا بیاض گردن سیمین او شد آشکار

Ошиқонро аз тамошои биҳишти вҷўии шер

عاشقان را از تماشای بهشت وجوی شیر

Кард мустағнии баёзи гардани он глъзор

کرد مستغنی بیاض گردن آن گلعذار

Нестгар субҳи қиёмати гарданаш , чун дида ҳо

نیست گر صبح قیامت گردنش،چون دیده ها

Май пурд чун нома дар назорааш беихтиёр ?

می پرد چون نامه در نظاره اش بی اختیار؟

Ончӣ бо рухсори Юсуф ихвон накард

آنچه با رخسار یوسف اخوان نکرد

намекунад бо гардан ӯ акси зулфи тобдор

می کند با گردن او عکس زلف تابدار

Зулфи мишкӣн кӣ ҳиҷоби гардан ӯ мешавад ?

زلف مشکین کی حجاب گردن او می شود؟

Пардаи шабро фурӯғ субҳ созад торумор

پرده شب را فروغ صبح سازد تارومار

Бениёз аз шамъ кофурӣаст соиби марқадаш

بی نیاز از شمع کافوری است صائب مرقدش

Хӯн ҳар каси ро ба гардан гирад он симини изор

خون هر کس رابه گردن گیرد آن سیمین عذار