Бештар гардад дили нозуки зи ғмхўорони фигор
بیشتر گردد دل نازک ز غمخواران فگار
Вой бар чашмӣ ки аз дасташ буд бемордор
وای بر چشمی که از دستش بود بیماردار
Ҳар тиҳӣ мағзӣ надорад ҷавҳари майдони фақр
هر تهی مغزی ندارد جوهر میدان فقر
Каз туҳидастӣ занад дарҷони худ оташи чанор
کز تهیدستی زند درجان خود آتش چنار
Ончӣ меояд ба кор аз шеър , мемонад ба ҷо
آنچه می آید به کار از شعر، می ماند به جا
Суда гардад аз ҷавоҳир ончӣ нанишинад ба кор
سوده گردد از جواهر آنچه ننشیند به کار
Суст дар гуфтор монанди гунаҳкорон мабош
سست در گفتار مانند گنهکاران مباش
Саъй кун чун бигноҳон бар сухан бошӣ савор
سعی کن چون بیگناهان بر سخن باشی سوار
Пилае каз ишқу расвои марои қисмат шуда аст
پله ای کز عشق و رسوایی مرا قسمت شده است
Ҳаст Тифли неи саворам дар назари мнсўрўдор
هست طفل نی سوارم در نظر منصورودار
Бошад аз нақси ҷунуни паҳлуи тиҳӣ кардани зи санг
باشد از نقص جنون پهلو تهی کردن ز سنگ
Каз маҳак прўонмӣ дорад зркомли айёр
کز محک پروانمی دارد زرکامل عیار
Ҳасани робо хол бошад гӯшаи чашм дигар
حسن رابا خال باشد گوشه چشم دگر
Меҳри кучакро буд аз меҳрҳо беш эътибор
مهر کوچک را بود از مهرها بیش اعتبار
Ваҳшатӣ дорам ки чун ҳарф биёбон бугзарад
وحشتی دارم که چون حرف بیابان بگذرد
Май дӯд аз синаи ман дили буруни девонаи вор
می دود از سینه من دل برون دیوانه وار
Бар шаҳидони партави миннат гаронӣ ме кунад
بر شهیدان پرتو منت گرانی می کند
Лолаи хунин кафан дорад зи худ шамъи мазор
لاله خونین کفن دارد ز خود شمع مزار
Дар давидан хоб натавон кард бар пушти саманд
در دویدن خواب نتوان کرد بر پشت سمند
Аҳли давлатро ба ғифлат чун саромади рӯзгор
اهل دولت را به غفلت چون سرآمد روزگار
Сарв аз беҳосилӣ бар як қарор устода аст
سرو از بی حاصلی بر یک قرار استاده است
Аз тазалзул нест эмини ҳеҷ нахли миваи дор
از تزلزل نیست ایمن هیچ نخل میوه دار
Бо тазалзули чашми нгшоинд аз хоби ғурур
با تزلزل چشم نگشایند از خواب غرور
Вой агар май буд давлатҳои дунёи пойдор
وای اگر می بود دولتهای دنیا پایدار
Шуд фузуни нози вғрўрҳсн ӯ соиби зи хат
شد فزون ناز وغرورحسن او صائب ز خط
намешавад хоби сабк , сангини дроёми баҳор
می شود خواب سبک ،سنگین درایام بهار