Фалак парвоз созад оҳро дарди гарони мо

فلک پرواز سازد آه را درد گران ما

Пар симурғ бахшад тирро зӯри камони мо

پر سیمرغ بخشد تیر را زور کمان ما

з бе мағзони хадангаш гарчи паҳлу мекунад холӣ

ز بی مغزان خدنگش گرچه پهلو می‌کند خالی

Ҳамон чун қуръа май ғалатад ба паҳлуи устихони мо

همان چون قرعه می غلطد به پهلو استخوان ما

Ба ҷузи ғифлат матоъӣ нест мо гум карда роҳон ро

به جز غفلت متاعی نیست ما گم کرده راهان را

Ҷарасро чашм хоб олуд созад корвони мо

جرس را چشم خواب آلود سازد کاروان ما

Ба аҳволи дили сад пораи ошиқ ки пардозад ?

به احوال دل صد پاره عاشق که پردازد؟

зи тамкин гул намечинанд Тифлон дар замони мо

ز تمکین گل نمی چینند طفلان در زمان ما

Садои хандаи гул , кор булбул мекунад соиб

صدای خنده گل، کار بلبل می کند صائب

Надорад эҳтиёҷи нағмасанҷӣ гулистони мо

ندارد احتیاج نغمه سنجی گلستان ما