Поси дарду доғи ишқ аз дидаҳои шӯрдор

پاس درد و داغ عشق از دیده های شوردار

Дар миёни зангёни ойӣнаро мастури дор

در میان زنگیان آیینه را مستور دار

Нест дар дасти сабуӣ май Аннани ихтиёр

نیست در دست سبوی می عنان اختیار

Рози ишқ аз дили таровуш гар кунад маъзӯри дор

راز عشق از دل تراوش گر کند معذور دار

Резаи чинони қаноати парда дор офатанд

ریزه چینان قناعت پرده دار آفتند

Хирмани худро ниҳон дар зери боли мӯри дор

خرمن خود را نهان در زیر بال مور دار

Бенамак натавон ҷигар хӯрдан дарин мотами саро

بی نمک نتوان جگر خوردن درین ماتم سرا

Ҳақи бахти шӯрро эй бе намаки манзури дор

حق بخت شور را ای بی نمک منظور دار

Аз ду даст хеш кун зарфи таому оби хеш

از دو دست خویش کن ظرف طعام و آب خویش

Малики чинро сари басари арзонии фағфури дор

ملک چین را سر بسر ارزانی فغفور دار

Давр то аз туаст дар меҳмонсарои рӯзгор

دور تا از توست در مهمانسرای روزگار

Косаи худ сарнигӯн чун наргиси махмури дор

کاسه خود سرنگون چون نرگس مخمور دار

Нестии соиби ҳарифи барқ бе зинҳори мо

نیستی صائب حریف برق بی زنهار ما

Зинҳор аз оташи мо дасти худро даври дор

زینهار از آتش ما دست خود را دور دار