Ҳар ки медонад ки баргардади сухани дркўҳсор
هر که می داند که برگردد سخن درکوهسار
Кӣ ба ҳарф сахт бигушоед даҳани дркўҳсор ?
کی به حرف سخت بگشاید دهن درکوهسار؟
Танги халқии лозими сангини дилӣ афтода аст
تنگ خلقی لازم سنگین دلی افتاده است
Ин паланг хашмгин дорад ватан дар кӯҳсор
این پلنگ خشمگین دارد وطن در کوهسار
То қиёмати мотами Фарҳоди нои ҳақи кушта ро
تا قیامت ماتم فرهاد نا حق کشته را
Тоза дорад лолаи хунини кафани дркўҳсор
تازه دارد لاله خونین کفن درکوهسار
Нолаи ушшоқ дар фарёди оради санг ро
ناله عشاق در فریاد آرد سنگ را
Аз ҳам овозаст фориғи кӯҳкани дркўҳсор
از هم آوازست فارغ کوهکن درکوهسار
Ковуши мижгони ширини ончӣ боФарҳод кард
کاوش مژگان شیرین آنچه بافرهاد کرد
Нақш ширин мекашад аз кӯҳкан дар кӯҳсор
نقش شیرین می کشد از کوهکن در کوهسار
намекунам ҳамвор бар худ сахтии айём ро
می کنم هموار بر خود سختی ایام را
Барнамеи хезади сдоози пои ман дркўҳсор
برنمی خیزد صدااز پای من درکوهسار
Ҳар раги сангии камари бандад ба хӯни ман чу мор
هر رگ سنگی کمر بندد به خون من چو مار
Гӯшаи ғорӣ агар созами ватани дркўҳсор
گوشه غاری اگر سازم وطن درکوهسار
Лолаи ман бе ниёзаст аз шароби орият
لاله من بی نیازست از شراب عاریت
намезанад соғари зи хӯни хештани дркўҳсор
می زند ساغر ز خون خویشتن درکوهسار
Он нўоснҷм ки созад поикўбон чун сапанд
آن نواسنجم که سازد پایکوبان چون سپند
Сангҳо рошълаҳи овози ман дар кӯҳсор
سنگها راشعله آواز من در کوهسار
Бесутуни робри камар зуннор гардад ҷӯии шер
بیستون رابر کمر زنار گردد جوی شیر
Гар кунад тасвири он бути кӯҳкани дркўҳсор
گر کند تصویر آن بت کوهکن درکوهسار
Аз бузургон мешавад қадари сухани санҷони баланд
از بزرگان می شود قدر سخن سنجان بلند
Соҳиб овоза мегардад сухан дар кӯҳсор
صاحب آوازه می گردد سخن در کوهسار
Дар азои кӯҳкан ҳар навбаҳор аз биксӣ
در عزای کوهکن هر نوبهار از بیکسی
Чок созад лолаи чандини перҳан дар кӯҳсор
چاک سازد لاله چندین پیرهن در کوهسار
То ба хорои кӯҳкани тимсоли ширини нақши баст
تا به خارا کوهکن تمثال شیرین نقش بست
Чашмаҳо ромӣ равад об аз даҳан дар кӯҳсор
چشمه ها رامی رود آب از دهن در کوهسار
Нест аз санги маломати ғами ман девона ро
نیست از سنگ ملامت غم من دیوانه را
намешавад чун сайли афзӯни шўрмни дркўҳсор
می شود چون سیل افزون شورمن درکوهسار
Мумиёе санг гардад дар шикасти устихон
مومیایی سنگ گردد در شکست استخوان
Аз насими аҳди он паймони шикани дркўҳсор
از نسیم عهد آن پیمان شکن درکوهسار
намешавад хунаши гарони қиматтар аз ёқӯти влъл
می شود خونش گران قیمت تر از یاقوت ولعل
Май дҳдҳри кас ба зери теғи тани дркўҳсор
می دهدهر کس به زیر تیغ تن درکوهسار
Бромиди он ки корами сӯратии пидокнд
برامید آن که کارم صورتی پیداکند
Сарф кардам умри худ чун кӯҳкан дар кӯҳсор
صرف کردم عمر خود چون کوهکن در کوهسار
Ин ҷавоби он ғазали соиб ки зоҳид гуфта аст
این جواب آن غزل صائب که زاهد گفته است
Дармиёни шаҳрами вдорми ватан дар кӯҳсор
درمیان شهرم ودارم وطن در کوهسار