Тухми Меҳригар ба дилҳо мефишонд рӯзгор

تخم مهری گر به دلها می فشاند روزگار

Дона аз баҳр дрўдн медаманд рӯзгор

دانه از بهر درودن می دماند روزگار

Барад чун хуршеди ҳаркаси ро баи авҷи эътибор

برد چون خورشید هرکس رابه اوج اعتبار

Бар замин чун соя охир мекашонад рӯзгор

بر زمین چون سایه آخر می کشاند روزگار

Аз саг девона натавон ошноӣ чашм дошт

از سگ دیوانه نتوان آشنایی چشم داشت

Захми дандонӣ ба ҳаркас май расонади рӯзгор

زخم دندانی به هرکس می رساند روزگار

То дили мағрури ман ҷое намегирад қарор

تا دل مغرور من جایی نمی گیرد قرار

Гар ба саҳв аз чеҳраам гардан фишонд рӯзгор

گر به سهو از چهره ام گردن فشاند روزگار

Аз ту бошадгар ҳама рӯй замин , аз хўдмдон

از تو باشد گر همه روی زمین، از خودمدان

Кончаҳ дод имрӯз , фардо месетанд рӯзгор

کانچه داد امروز، فردا می ستاند روزگار

намекунад устодаи дори ибратии ҳам брдрш

می کند استاده دار عبرتی هم بردرش

Ҳар ки робри курсии зар май нишонди рӯзгор

هر که رابر کرسی زر می نشاند روزگار

Бо камол беҳаёе , ҳамчуи шарми олӯдагон

با کمال بی حیایی، همچو شرم آلودگان

намедиҳад рангӣ ва рангӣ месетанд рӯзгор

می دهد رنگی و رنگی می ستاند روزگار

Дастгирӣ мекунад баҳр фикандани халқ ро

دستگیری می کند بهر فکندن خلق را

Нахл аз баҳр баридан май нишонди рӯзгор

نخل از بهر بریدن می نشاند روزگار

Соиби лаби ташна роъмрӣаст чун мавҷи сароб

صائب لب تشنه راعمری است چون موج سراب

Бар умеди об ҳар сӯ медуанд рӯзгор

بر امید آب هر سو می دواند روزگار