Ҳасанро дар кор набӯд бодаи ноб дигар

حسن را در کار نبود باده ناب دگر

Чашмаи хуршед мустағнӣаст аз об дигар

چشمه خورشید مستغنی است از آب دگر

Ҳаркиро бар тоқи абрӯии ту афтодааст чашм

هرکه را بر طاق ابروی تو افتاده است چشم

Нест мумкини сари фурӯди орад ба миҳроб дигар

نیست ممکن سر فرود آرد به محراب دگر

Субҳ огоҳӣ шавад гуфтам марои мӯии сифед

صبح آگاهی شود گفتم مرا موی سفید

Чашм бешарм маро шуд пардаи хоб дигар

چشم بی شرم مرا شد پرده خواب دگر

Аз куҳансолии умеди сайри чашмии доштам

از کهنسالی امید سیر چشمی داشتم

Қомат хам шуд зи ҳирси туъмаи қло б дигар

قامت خم شد ز حرص طعمه قلا ب دگر

Ин замини шӯр аз худ об бар ме оварад

این زمین شور از خود آب بر می آورد

Нест ҳоҷати хонаи моро ба сайлоб дигар

نیست حاجت خانه ما را به سیلاب دگر

Гарчи дар зоҳири зи дунёи чашми худ пӯшида ам

گرچه در ظاهر ز دنیا چشم خود پوشیده ام

наметаровад ҳар нафаси зини захми хуноб дигар

می تراود هر نفس زین زخم خوناب دگر

Гуфтам аз дунё башуем даст чун дил хӯн шавад

گفتم از دنیا بشویم دست چون دل خون شود

Ин шафақ шуд аз ҳўоҷўиӣ май ноб дигар

این شفق شد از هواجویی می ناب دگر

Аз мурувват нест эй абри баҳори астодгӣ

از مروت نیست ای ابر بهار استادگی

Мазраъи мо хӯша май бандад ба як об дигар

مزرع ما خوشه می بندد به یک آب دگر

Дар ҳарими синаи мо фарш бошад оҳи сард

در حریم سینه ما فرش باشد آه سرد

Нест ҳоҷати кулбаи моро ба маҳтоб дигар

نیست حاجت کلبه مارا به مهتاب دگر

Гарчи дар ҳоҷати равоеи каъбаи тоқ афтода аст

گرچه در حاجت روایی کعبه طاق افتاده است

Дардмандони родл чокаст миҳроб дигар

دردمندان رادل چاک است محراب دگر

Оҳ каз саргаштагии оби равони умр ро

آه کز سرگشتگی آب روان عمر را

Ҳаст чун занҷир аз ҳар ҳалқаи гирдоб дигар

هست چون زنجیر از هر حلقه گرداب دگر

Аз насиҳати гавҳарӣ ҳар кас ба гӯш ман кашид

از نصیحت گوهری هر کس به گوش من کشید

Соиб аз баҳри гаронии гашти симоб дигар

صائب از بهر گرانی گشت سیماب دگر