Зиҳии зи андешаи лаъли ту пурхӯни ҷоми фикрат ҳо
زهی ز اندیشه لعل تو پرخون جام فکرتها
зи хати ънбринти пушт бар девор , ҳайрат ҳо
ز خط عنبرینت پشت بر دیوار، حیرتها
Дили орифи ғуборолуда касрат наме гардад
دل عارف غبارآلوده کثرت نمیگردد
Наяндозад халал дар ваҳдати ойӣнаи сӯрат ҳо
نیندازد خلل در وحدت آیینه صورتها
Муҳӣт аз чеҳраи сайлоби гирд роҳ ме шавед
محیط از چهره سیلاب گرد راه میشوید
Чаҳ андешад касе бо афви ҳақ аз гирди зулатҳо ?
چه اندیشد کسی با عفو حق از گرد زلتها؟
Чунин он ҳасани олами сӯз агар бепарда хоҳад шуд
چنین آن حسن عالمسوز اگر بیپرده خواهد شد
Бурун меоварад ваҳдат гузинонро зи хилват ҳо
برون میآورد وحدتگزینان را ز خلوتها
Нагунҷад дар қабои ошиқ , вагарна аз барои мо
نگنجد در قبا عاشق، وگرنه از برای ما
Муҳайё кардаанд аз атласи афлоки халъат ҳо
مهیا کردهاند از اطلس افلاک خلعتها
Дро дар ҳалқаи аҳли назар то равшанат гардад
درآ در حلقه اهل نظر تا روشنت گردد
Ки дар бемории чашм накӯёнаст ҳикмат ҳо
که در بیماری چشم نکویان است حکمتها
Адаби банди забони арз матлаб мешавад соиб
ادب بند زبان عرض مطلب میشود صائب
Вагарнаи хомаи мо дар гиреҳ дорад шикоят ҳо
وگرنه خامه ما در گره دارد شکایتها