Мадор аз манзили ороёни тамаъи меъмории дил ҳо

مدار از منزل‌آرایان طمع معماری دل‌ها

Ки вусъат рафт аз дасту дили мардум ба манзил ҳо

که وسعت رفت از دست و دل مردم به منزل‌ها

Сияҳ шуд бас ки олам аз чароғи мурдаи дил ҳо

سیه شد بس که عالم از چراغِ مرده‌ِ دل‌ها

Наме бенанди пеши пои худро шамъи маҳфил ҳо

نمی‌بینند پیش پای خود را شمع محفل‌ها

Дили бедор май бояд дарин водӣ , тавваҷуҳ кун

دل بیدار می‌باید درین وادی، توجه کن

Ки ман бо пой хоб олуд кардам қатъи манзил ҳо

که من با پای خواب‌آلود کردم قطع منزل‌ها

Насиби даври гардони гавҳари сероб чун гардад ?

نصیب دور گردان گوهر سیراب چون گردد؟

Азони дарё ки бо ин қурб , лаб хушканд соҳил ҳо

ازآن دریا که با این قرب، لب‌خشکند ساحل‌ها

Баннои каъбау байт алснм карданд бекорон

بنای کعبه و بیت الصنم کردند بیکاران

Гулу хиштӣ ки бар ҷои монда буд аз каъбаи дил ҳо

گل و خشتی که بر جا مانده بود از کعبه دل‌ها

Забони бастам , кушоди дили зи сад ҷониб дарун омад

زبان بستم، گشاد دل ز صد جانب درون آمد

Назари пӯшедам , аз пеш назар бархест ҳоил ҳо

نظر پوشیدم، از پیش نظر برخاست حایل‌ها

Ба навмидии мадаи тан гарчи дар коми наҳанги уфтӣ

به نومیدی مده تن گرچه در کام نهنگ افتی

Ки дорад дар дили гирдоб , баҳри ишқи соҳил ҳо

که دارد در دل گرداب، بحر عشق ساحل‌ها

Наме буд ин қадари хоби ғурури дилбарони сангин

نمی‌بود این قدر خواب غرور دلبران سنگین

Агар медошт овозии шикасти шишаи дил ҳо

اگر می‌داشت آوازی شکست شیشه دل‌ها

Ба Лайлӣ муттаҳам доранд маҷнӯнро , азин ғофил

به لیلی متهم دارند مجنون را، ازین غافل

Ки дорад гуфтугӯии мардуми девонаи маҳмил ҳо

که دارد گفتگوی مردم دیوانه محمل‌ها

Ҳазорон уқда чун ангур дар дили доштами соиб

هزاران عقده چون انگور در دل داشتم صائب

Ба як паймона мекард соқии ҳали мушкил ҳо

به یک پیمانه می‌کرد ساقی حل مشکل‌ها