Нест беруни зи ту мақсӯд , такопу бигзор

نیست بیرون ز تو مقصود، تکاپو بگذار

Чанд рӯзии сари худ бар сар зону бигзор

چند روزی سر خود بر سر زانو بگذار

Бо ҳиҷоби тан хокӣ натавон восил шуд

با حجاب تن خاکی نتوان واصل شد

Кӯза худ башикан , лаб ба лаб ҷӯ бигзор

کوزه خود بشکن، لب به لب جو بگذار

Лаълу ёқӯт дарин доду ситади санг кам аст

لعل و یاقوت درین داد و ستد سنگ کم است

Васли Юсуфи талабии ҷон ба тарозу бигзор

وصل یوسف طلبی جان به ترازو بگذار

Нуқтаро доираи айши зи паргор буд

نقطه را دایره عیش ز پرگار بود

Сари сўдоздаҳро дар қадам ӯ бигзор

سر سودازده را در قدم او بگذار

Хӯн шавад машки зи ҳмсҳбтии нофи ғизол

خون شود مشک ز همصحبتی ناف غزال

Дил хӯн гашта ба он ҳалқа гесу бигзор

دل خون گشته به آن حلقه گیسو بگذار

Манеҳ оина ба зону чу занонгар мардӣ

منه آینه به زانو چو زنان گر مردی

Ғунчаи шӯ , рӯй дар ойӣна зону бигзор

غنچه شو،روی در آیینه زانو بگذار

Ҳасан аз доира ишқ набошад берун

حسن از دایره عشق نباشد بیرون

Наъл ворун мазан эй фохта , куку бигзор

نعل وارون مزن ای فاخته ،کوکو بگذار

Ошиқони ро баи ишорат буд рабт дигар

عاشقان رابه اشارت بود ربط دگر

Ҳарчӣ натавон ба забон гуфт ба абрӯ бигзор

هرچه نتوان به زبان گفت به ابرو بگذار

Беш изоин ранҷи сухани брлб нозук мапаснд

بیش ازاین رنج سخن برلب نازک مپسند

Шуғли гуфтор ба он чашми сухан гӯ бигзор

شغل گفتار به آن چشم سخن گو بگذار

Рӯй дар доман саҳро кун ва аз ҳалқаи зулф

روی در دامن صحرا کن و از حلقه زلف

Тавқ чун фохтаи бргрдн оҳӯ бигзор

طوق چون فاخته برگردن آهو بگذار

Нест соиб ба зару сими гарони бодаи лаъл

نیست صائب به زر و سیم گران باده لعل

Сарфа дар кӯии хароботи бик сӯ бигзор

صرفه در کوی خرابات بیک سو بگذار