Чини пешонӣ мо шуд маи иди охири кор

چین پیشانی ما شد مه عید آخر کار

Он чаҳ май ҷусти дили ғмздаҳ , дид охири кор

آنچه می‌جست دل غمزده، دید آخر کار

Бе насими саҳарии ғунчаи мо хандон шуд

بی نسیم سحری غنچه ما خندان شد

Қуфл аз пурҳи худ сохт калиди охири кор

قفل از پرّه خود ساخت کلید آخر کار

Моҳи идӣ ки зи офоқ талаб ме кардем

ماه عیدی که ز آفاق طلب می‌کردیم

Аз ғубори дили мо гашти падеди охири кор

از غبار دل ما گشت پدید آخر کار

Донаи сӯхтаи мози арақи резии саъй

دانهٔ سوختهٔ ما ز عرق ریزی سعی

Чун шарар аз ҷигар санг дамид охири кор

چون شرر از جگر سنگ دمید آخر کار

Об шуд гарчи дили шабнами мо аз гардиш

آب شد گرچه دل شبنم ما از گردش

ӣнқадар шуд ки ба хуршед расед охири кор

اینقدر شد که به خورشید رسید آخر کار

Варақи дидаи ёқӯби ҳамин мазмун аст

ورق دیده یعقوب همین مضمون است

Ки шавад субҳи тараби чашми сифеди охири кор

که شود صبح طرب چشم سفید آخر کار

Гарчи аз чеҳраи гули шабнами мо давр афтод

گرچه از چهره گل شبنم ما دور افتاد

Ба лаби ташна хуршед расед охркор

به لب تشنه خورشید رسید آخرکار

Кош дар ҷӯши гул аз хоки маро бар ме дошт

کاش در جوش گل از خاک مرا بر می‌داشت

Перуи болӣ ки ба фарёди рсидохркор

پر و بالی که به فریاد رسید آخرکار

Самари талхии айёми туҳидастӣ буд

ثمر تلخی ایام تهیدستی بود

Азнбот ончӣ чашонданд ба беди охркор

از نبات آنچه چشاندند به بید آخرکار

Аз висоли рух ӯ комрўошди соиб

از وصال رخ او کامروا شد صائب

Интиқоми худ аз айём кашид охркор

انتقام خود از ایام کشید آخرکار