Дўсаҳ рӯзӣаст сафои рухи глпўши баҳор

دوسه روزی است صفای رخ گلپوش بهار

Дидае оби даҳ аз субҳи биногваши баҳор

دیده ای آب ده از صبح بناگوش بهار

Донаи сӯхта аз абр намегардад сабз

دانه سوخته از ابر نمی گردد سبز

Чаҳ кунад бодили афсурдаи мо ҷӯши баҳор ?

چه کند بادل افسرده ما جوش بهار؟

Домани пок ҳисорӣаст нкўрўён ро

دامن پاک حصاری است نکورویان را

Срўросркшиӣ нест аз оғӯши баҳор

سروراسرکشیی نیست از آغوش بهار

Мӯии жулида чу дӯд аз сари ман боз шавад

موی ژولیده چو دود از سر من باز شود

Грчнин ҷӯш занад мағзи ман аз ҷӯши баҳор

گرچنین جوش زند مغز من از جوش بهار

Чун занад булбул бе толеъи мо бар оҳанг

چون زند بلبل بی طالع ما بر آهنگ

Садафи гавҳар симоб шавад гӯши баҳор

صدف گوهر سیماب شود گوش بهار

Дар ҳубобӣ чаҳ пару боли кушояди тӯфон ?

در حبابی چه پر و بال گشاید طوفان ؟

Зарфи булбул чаҳ кунад бомай срҷўши баҳор ?

ظرف بلبل چه کند بامی سرجوش بهار؟

Чаман аз ҷӯши гулу лолаи гронбор шуда аст

چمن از جوش گل و لاله گرانبار شده است

Ҷилва Эй кун ки сбкбор шавад дӯши баҳор

جلوه ای کن که سبکبار شود دوش بهار