Агар мардии Марв дар пардаи номӯс чун зан ҳо

اگر مردی مرو در پرده ناموس چون زن‌ها

Ки дӯди авд аз хомии гурезади зери доман ҳо

که دود عود از خامی گریزد زیر دامن‌ها

зи иқбол ҷунун овардаам беруни зи саҳройӣ

ز اقبال جنون آورده‌ام بیرون ز صحرایی

Сари хорӣ ки хӯни оради бурун аз чашми сӯзан ҳо

سر خاری که خون آرد برون از چشم سوزن‌ها

Ту бо ин рӯй отшнок , мапаснд офтоби ман

تو با این روی آتشناک، مپسند آفتاب من

Ки монад дар сиёҳӣ то қиёмати доғи равзан ҳо

که ماند در سیاهی تا قیامت داغ روزن‌ها

Димоғӣ чун чароғи тангдастон май барам берун

دماغی چون چراغ تنگدستان می‌برم بیرون

Азон водӣ ки аз рег равон гиранд равған ҳо

ازان وادی که از ریگ روان گیرند روغن‌ها

Ба теғ каҳкашон дорад фалаки нозаш , наме донад

به تیغ کهکشان دارد فلک نازش، نمی‌داند

Ки мебошад силаҳи прдлон дар дасти душман ҳо

که می‌باشد سلاح پُردِلان در دست دشمن‌ها

Саҳоб обистан баҳрасту баҳр бастани гавҳар

سحاب آبستن بحرست و بحر بستن گوهر

Чаҳ оби рӯи тамаъи дории азин олӯдаи доманҳо ?

چه آب رو طمع داری ازین آلوده دامن‌ها؟

Чаро аз ман дилӣ гардад ғуборолуд эй ҳамдам ?

چرا از من دلی گردد غبارآلود ای همدم؟

Мадори ойӣнаи пеши лаби марои ҳангом рафтан ҳо

مدار آیینه پیش لب مرا هنگام رفتن‌ها

Ба ашку оҳ май гирами паноҳ аз душманони соиб

به اشک و آه می‌گیرم پناه از دشمنان صائب

Чисон танҳо бурун ояд касе аз ӯҳда танҳо ?

چسان تنها برون آید کسی از عهده تنها؟