эй сабои баррагӣ аз он гулшан бехор биор

ای صبا برگی از آن گلشن بی خار بیار

Ҳарфи рангинӣ аз он лаъл гуҳарбор биор

حرف رنگینی از آن لعل گهربار بیار

Ба баҳорон бирасон қисса бе баррагии ман

به بهاران برسان قصهٔ بی برگی من

Барги сабзии паии ороиш дастор биор

برگ سبزی پی آرایش دستار بیار

Ба кафи хокӣ аз он роҳгзр хурсандам

به کف خاکی از آن راهگذر خرسندم

Тўтёиии паии ин дида хўнбор биор

توتیایی پی این دیدهٔ خونبار بیار

Ҳар чаҳ май гӯйӣ аз он лаъл шкрбор бигӯ

هر چه می‌گویی از آن لعل شکربار بگو

Ҳар чаҳ майоварӣ аз мужда дидор биор

هر چه می‌آوری از مژدهٔ دیدار بیار

Ҳар чаҳ аз дӯст расад равшании чашм ман аст

هر چه از دوست رسد روشنی چشم من است

Гул агар лоиқ ман нест хас ва хор биор

گل اگر لایق من نیست خس و خار بیار

Ваъда омаданигар ҳама бошад ба дурӯғ

وعدهٔ آمدنی گر همه باشد به دروغ

Ба ман содаи дил аз ёри ҷафо кор биор

به من ساده دل از یار جفا کار بیار

Хабарии дорӣ агар аз даҳан ёр бигӯ

خبری داری اگر از دهن یار بگو

Ҳарфи сарбастае аз олам асрор биор

حرف سربسته‌ای از عالم اسرار بیار

Чанд занҷир кунад пораи дили битобм ?

چند زنجیر کند پاره دل بیتابم؟

Тори печоне аз он турра таррор биор

تار پیچانی از آن طرهٔ طرار بیار

Хӯни чашмами зи грстн ба сифедӣ зада аст

خون چشمم ز گرستن به سفیدی زده است

Буии пероҳани Юсуф ба ман зор биор

بوی پیراهن یوسف به من زار بیار

Ҳарфи он турраи таррор дар афкан ба миён

حرف آن طرهٔ طرار در افکن به میان

Мўкшони рози маро бар сар бозор биор

موکشان راز مرا بر سر بازار بیار

Тӯтӣ аз суҳбати ойӣнаи сухан соз шавад

طوطی از صحبت آیینه سخن‌ساز شود

Рӯй бинмоу маро бар сар гуфтор биор

روی بنما و مرا بر سر گفتار بیار

Дил бипардоз з ҳар нақш ки дар олам ҳаст

دل بپرداز ز هر نقش که در عالم هست

Баъд аз إни оинаи пеши назар ёр биор

بعد از إن آینه پیش نظر یار بیار

Бегул рӯй ту зарроти ҷаҳон дар хобанд

بی گل روی تو ذرات جهان در خوابند

Рух барафрӯзу ҷаҳони ро баи сар кор биор

رخ برافروز و جهان رابه سر کار بیار

Нест бар ҳмнФсони зиндагии ман равшан

نیست بر همنفسان زندگی من روشن

Рӯй чун оинаи пеши ман бемор биор

روی چون آینه پیش من بیمار بیار

Соиби ин он ғазали ҳофизи ширин сухан аст

صائب این آن غزل حافظ شیرین سخن است

К-эии сабои накҳатӣ аз хоки раҳ ёр биор

کای صبا نکهتی از خاک ره یار بیار