Мабош эй раҳнаварди ишқи навмед аз тапидан ҳо
مباش ای رهنورد عشق نومید از تپیدنها
Ки дар охир ба ҷое мерасад аз худ рамидан ҳо
که در آخر به جایی میرسد از خود رمیدنها
Аннани нафасро бигзор чанде то ба роҳ ояд
عنان نفس را بگذار چندی تا به راه آید
Ки аз хомии براردи асби саркашро давидан ҳо
که از خامی برآرد اسب سرکش را دویدنها
Зуҳӯри пухтагӣ бо хеш дорад ҳуҷҷати қотеъ
ظهور پختگی با خویش دارد حجت قاطع
зи хомӣ бар самари мушкил буд аз худ баридан ҳо
ز خامی بر ثمر مشکل بود از خود بریدنها
Ба ғифлат магзарон зинҳори айёми ҷавонӣ ро
به غفلت مگذران زنهار ایام جوانی را
Ки дорад тири ғофил дар камӣн , ғофил чаридан ҳо
که دارد تیر غافل در کمین، غافل چریدنها
Назар бар манзили афкан аз баланду пасти фориғи шӯ
نظر بر منزل افکن از بلند و پست فارغ شو
Ки шуд ҳамвори роҳи ман зи пеш по надидан ҳо
که شد هموار راه من ز پیش پا ندیدنها
намегардад чу хӯни мурда аз ман нштрии рангин
نمیگردد چو خون مرده از من نشتری رنگین
Науфтад ҳеҷ кофар дар тилисм орамиданҳо !
نیفتد هیچ کافر در طلسم آرمیدنها!
Нае марди пушаймонӣ , ба хӯн хӯрдан қаноат кун
نه ای مرد پشیمانی، به خون خوردن قناعت کن
Ки бади хамёза Эй дорад лаб соғар макидан ҳо
که بد خمیازهای دارد لب ساغر مکیدنها
Макун бо ъшқбозони саркашӣ , бар хеш раҳмӣ кун
مکن با عشقبازان سرکشی، بر خویش رحمی کن
Ки Юсуф рафт дар зиндони азин доман кашӣдан ҳо
که یوسف رفت در زندان ازین دامن کشیدنها
Варақ гирданд парвози нишот аз дафтари болам
ورق گرداند پرواز نشاط از دفتر بالم
Ба чашм интизор афтод даврон паридан ҳо
به چشم انتظار افتاد دوران پریدنها
Рамидани шева зотӣаст соиби шӯхи чашмон ро
رمیدن شیوه ذاتی است صائب شوخچشمان را
Ба ёди оҳӯии ваҳшии мада аз худ рамидан ҳо
به یاد آهوی وحشی مده از خود رمیدنها