зи хирман сулҳ кун бо донае аз дурбинӣ ҳо

ز خرمن صلح کن با دانه‌ای از دوربینی‌ها

Ки месозад забони барқи кӯтаҳи хӯшаи чинӣ ҳо

که می‌سازد زبان برق کوته خوشه‌چینی‌ها

Талоши садр камтар кун ки дар баҳри гарони лангар

تلاش صدر کمتر کن که در بحر گران لنگر

Сабк дорад каф бемағзро болоншинӣ ҳо

سبک دارد کف بی‌مغز را بالانشینی‌ها

Миёни нуру зулмат илтиёмӣ нест , ҳайронам

میان نور و ظلمت التیامی نیست، حیرانم

Ки чун пайвасти ҷони осмонӣ бо заминӣ ҳо

که چون پیوست جان آسمانی با زمینی‌ها

Сарафрозӣ чу шамъи онро расад дар ҳалқаи тоъат

سرافرازی چو شمع آن را رسد در حلقه طاعت

Ки миҳробаш нахоҳад шамъ аз равшани ҷабинӣ ҳо

که محرابش نخواهد شمع از روشن‌جبینی‌ها

Нагардад равзани андеша то масдӯд аз ҳайрат

نگردد روزن اندیشه تا مسدود از حیرت

Надорад ғайри савдои ҳосилӣ хилват гузинӣ ҳо

ندارد غیر سودا حاصلی خلوت‌گزینی‌ها

Ба ман боист ёр аз дигарон наздик тар бошад

به من بایست یار از دیگران نزدیک‌تر باشد

Агар наздик мегардид роҳ аз дурбинӣ ҳо

اگر نزدیک می‌گردید راه از دوربینی‌ها

зи гирди хат , гирифтам бесафо шуд зоҳири он лаб

ز گرد خط، گرفتم بی‌صفا شد ظاهر آن لب

Куҷо рафт он табассумҳо ва он ҳарфи офарӣниҳо ?

کجا رفت آن تبسم‌ها و آن حرف‌آفرینی‌ها؟

Надорад рӯзии аҳли қаноати чашми шӯр аз пай

ندارد روزی اهل قناعت چشم شور از پی

Сулаймон май баради ғайрат ба мӯр аз резаи чинӣ ҳо

سلیمان می‌برد غیرت به مور از ریزه‌چینی‌ها

Ба завқии бода дар ҷоми сафолини рехтами соиб

به ذوقی باده در جام سفالین ریختم صائب

Ки аз тоқи дили фағфур чин афтод чинӣ ҳо

که از طاق دل فغفور چین افتاد چینی‌ها