Сафои ёр ба дидан намешавад охир

صفای یار به دیدن نمی شود آخر

Гулӣаст ин ки ба чидан намешавад охир

گلی است این که به چیدن نمی شود آخر

Шикоятӣ ки зи зулф дароз ӯст маро

شکایتی که ز زلف دراز اوست مرا

Ба гуфтан ва ба шунид Н намешавад охир

به گفتن و به شنید ن نمی شود آخر

Фиғон ки себи занхдони ёр рообӣ аст

فغان که سیب زنخدان یار راآبی است

Ки чун гуҳар ба чакидан намешавад охир

که چون گهر به چکیدن نمی شود آخر

Чаро лабат ба ҷигар ташнагон намеҷӯшад ?

چرا لبت به جگر تشنگان نمی جوشد؟

Ақиқ чун ба макидан намешавад охир

عقیق چون به مکیدن نمی شود آخر

Магар ба лутф хамӯшам кунӣ , вагар на чу шамъ

مگر به لطف خموشم کنی، وگر نه چو شمع

Забони ман ба баридан намешавад охир

زبان من به بریدن نمی شود آخر

Фалаки згрдши худ мондагӣ наме донад

فلک زگردش خود ماندگی نمی داند

Ҷунуни ман ба давидан намешавад охир

جنون من به دویدن نمی شود آخر

Ба остин натавон пок кард чашми маро

به آستین نتوان پاک کرد چشم مرا

Гулоби ман ба кашӣдан намешавад охир

گلاب من به کشیدن نمی شود آخر

Чаҳ суди азин ки ба дарё расед сайлобам ?

چه سود ازین که به دریا رسید سیلابم ؟

Чу шавқи ман ба расӣдан намешавад охир

چو شوق من به رسیدن نمی شود آخر

Чунон гузидаи зўзъ ҷаҳон шудам соиб

چنان گزیده زوضع جهان شدم صائب

Ки ваҳшатам ба рамидан намешавад охир

که وحشتم به رمیدن نمی شود آخر