Туро ба ҳргзрӣ ҳаст биқрордгр

ترا به هرگذری هست بیقراردگر

Мробҷзи ту дарин шаҳр нест ёр дигар

مرابجز تو درین شهر نیست یار دگر

Туро агар ғам ман нест ғам мабод туро

ترا اگر غم من نیست غم مباد ترا

Ки ҷузи ғами ту маро нест ғмгсор дигар

که جز غم تو مرا نیست غمگسار دگر

Бигир хурдаи ҷони мароу хурдаи мгир

بگیر خرده جان مرا و خرده مگیر

Ки дар бисот надорам ҷузи ин нисор дигар

که در بساط ندارم جز این نثار دگر

Ба кӯчаи боғи биҳиштами зкўӣ ӯ мабаред

به کوچه باغ بهشتم زکوی او مبرید

Ки во намешавадам дили зи раҳгузор дигар

که وا نمی شودم دل ز رهگذار دگر

зи остони ту чун нои умеди баргардам ?

ز آستان تو چون نا امید برگردم؟

Ки ҳаст ҳар срмўими амидўордгр

که هست هر سرمویم امیدواردگر

Бғири ишқ ки аз корбурдаи дасти вдлм

بغیر عشق که از کاربرده دست ودلم

намеравад дилу дастам ба ҳеҷ кордгар

نمی رود دل و دستم به هیچ کاردگر

Мроозони гул бехор , хорхорӣ буд

مراازان گل بی خار، خارخاری بود

Зиёдаи шдзхти сабзи хори хордгр

زیاده شدزخط سبز خار خاردگر

зи тавқи фохтаи дрхок домҳо дорад

ز طوق فاخته درخاک دامها دارد

зи шавқи сайди тўҳри срўҷўибор дигар

ز شوق صید توهر سروجویبار دگر

Ғубори хати ншдомсоли ҳам аёни зи Рахш

غبار خط نشدامسال هم عیان ز رخش

Афтод машқи ҷунунам ба навбаҳор дигар

افتاد مشق جنونم به نوبهار دگر

Гирифтаам зҷҳони гӯшае ки дил май хост

گرفته ام زجهان گوشه ای که دل می خواست

Чаҳ дом паҳн кунам аз паии шкордгр

چه دام پهن کنم از پی شکاردگر

Маро басаст сувидои холи аўсоӣб

مرا بس است سویدای خال اوصائب

Ки мҳркўчки шаҳи рости эътибор дигар

که مهرکوچک شه راست اعتبار دگر