Турои пар чун садаф шуд гӯш аз симоб дар дарё

ترا پر چون صدف شد گوش از سیماب در دریا

Вагарнаи ҳалқа зикрӣаст ҳар гирдоб дар дарё

وگرنه حلقه ذکری است هر گرداب در دریا

зи одати парда ғифлат шавад асбоби огоҳӣ

ز عادت پرده غفلت شود اسباب آگاهی

Ки моҳии бистар ва болин кунад аз об дар дарё

که ماهی بستر و بالین کند از آب در دریا

Хаёли ёрро дар дидаи ошиқ тамошо кун

خیال یار را در دیده عاشق تماشا کن

Ки дорад шӯри дигари партави маҳтоб дар дарё

که دارد شور دیگر پرتو مهتاب در دریا

Ҳарими васлро ҳайроне дар парда ме бошад

حریم وصل را حیرانیی در پرده می باشد

Ки шавқи об , моҳиро кунад қуллоб дар дарё

که شوق آب، ماهی را کند قلاب در دریا

Ба қисмат ме тавон бархӯрд аз рӯзӣ , на ҷамъият

به قسمت می توان برخورد از روزی، نه جمعیت

Ки аз ҷой дигар гардад садафи сероб дар дарё

که از جای دگر گردد صدف سیراب در دریا

Ғариқи ишқ бар гирди сар ҳар қатра ме гардад

غریق عشق بر گرد سر هر قطره می گردد

Ки моҳиро буд ҳар муваҷҷаҳ эй миҳроб дар дарё

که ماهی را بود هر موجه ای محراب در دریا

Чунин каз гирди исён тира гардӣдааст ҷони ман

چنین کز گرد عصیان تیره گردیده است جان من

Аҷаб дорам ки гардад равшани ин сайлоб дар дарё

عجب دارم که گردد روشن این سیلاب در دریا

Чу дил шуд об , аз дили срброрди орзӯии дил

چو دل شد آب، از دل سربرآرد آرزوی دل

Ки аз дарё занад сари меҳри ъолмтоб дар дарё

که از دریا زند سر مهر عالمتاب در دریا

Нагардад об то соиби дилат аз доғи навмидӣ

نگردد آب تا صائب دلت از داغ نومیدی

Нахоҳӣ дид рӯй гавҳар ноёб дар дарё

نخواهی دید روی گوهر نایاب در دریا

Хониш
ғзл шморҳ 471 — ъндлӣб ⬇