Ба ҳар шӯриши мада чун мавҷ аз кафи домани дарё

به هر شورش مده چون موج از کف دامن دریا

Ки бошад ақди гавҳари хӯшае аз хирмани дарё

که باشد عقد گوهر خوشه ای از خرمن دریا

Висоли доимӣ афсурда созад шавқи ошиқ ро

وصال دایمی افسرده سازد شوق عاشق را

Сиррӣ гоҳе баровар чун ҳубоб аз равзани дарё

سری گاهی بر آور چون حباب از روزن دریا

Чу мавҷи он кас ки дод аз кафи Аннани ихтиёри худ

چو موج آن کس که داد از کف عنان اختیار خود

Ҳамоили сохт дасти хешро бар гардани дарё

حمایل ساخت دست خویش را بر گردن دریا

Сафои дили маро озод кард аз қайди худбинӣ

صفای دل مرا آزاد کرد از قید خودبینی

Ки натавон дид акси худ дар оби равшани дарё

که نتوان دید عکس خود در آب روشن دریا

Ба хомӯшӣ тавон шуд гавҳари асрорро муҳаррам

به خاموشی توان شد گوهر اسرار را محرم

Садаф тобаст аз гуфтори лаб , шуд махзани дарё

صدف تابست از گفتار لب، شد مخزن دریا

зи хоби хуш ба рӯй давлат бедор бархезад

ز خواب خوش به روی دولت بیدار برخیزد

Ҳубобиро ки бошад хобгоҳ аз домани дарё

حبابی را که باشد خوابگاه از دامن دریا

зи тӯфони ҳаводиси ошиқонро нест парвое

ز طوفان حوادث عاشقان را نیست پروایی

Наяндешад наҳанги пари дил аз ошФтни дарё

نیندیشد نهنگ پر دل از آشفتن دریا

Гуворо мекунад машраб ба худ носозгорон ро

گوارا می کند مشرب به خود ناسازگاران را

Буд моҳии гул бехор дар пероҳани дарё

بود ماهی گل بی خار در پیراهن دریا

зи лангар то кадомин киштӣ безарф май лофад ?

ز لنگر تا کدامین کشتی بی ظرف می لافد؟

Ки бармеи хезад аз мавҷи хатари мӯ бар тани дарё

که برمی خیزد از موج خطر مو بر تن دریا

зи трдстии заминҳоро кунад ганҷинаи гавҳар

ز تردستی زمین ها را کند گنجینه گوهر

Чу абри он кас ки бошад хӯшаи чини хирмани дарё

چو ابر آن کس که باشد خوشه چین خرمن دریا

зи дасти гўҳроФшони барги айши тангдастони шӯ

ز دست گوهرافشان برگ عیش تنگدستان شو

Ки фалс моҳён гардад дуои ҷавшани дарё

که فلس ماهیان گردد دعای جوشن دریا

Ба дарёи ғӯтаи зангар гавҳари шҳўор май хоҳӣ

به دریا غوطه زن گر گوهر شهوار می خواهی

Ки ғайр аз каф набошад ҳосил аз пиромни дарё

که غیر از کف نباشد حاصل از پیرامن دریا

Бузургонро кунад трдстӣ аз офати спрдорӣ

بزرگان را کند تردستی از آفت سپرداری

Ки аз мавҷ гуҳар бошад дуои ҷавшани дарё

که از موج گهر باشد دعای جوشن دریا

зи хӯн бе гуноҳони теғ ӯро нест парвое

ز خون بی گناهان تیغ او را نیست پروایی

Нагирад панҷаи хунини марҷони домани дарё

نگیرد پنجه خونین مرجان دامن دریا

Бро аз пардаи шарму ҳаёи соиб ки ме гардад

برآ از پرده شرم و حیا صائب که می گردد

Ҳубоб аз шӯхи чашмии ткмаҳи пероҳани дарё

حباب از شوخ چشمی تکمه پیراهن دریا

Хониш
ғзл шморҳ 472 — ъндлӣб ⬇