Доғаст барги айши гулистони рӯзгор

داغ است برگ عیش گلستان روزگار

Дӯд диласт сунбулу райҳони рӯзгор

دود دل است سنبل و ریحان روزگار

Чун шамъ то тамом насӯзӣ наме диҳанд

چون شمع تا تمام نسوزی نمی دهند

Хати амони турои зи шабистони рӯзгор

خط امان ترا ز شبستان روزگار

Натавон гирифт домани мавҷи сароб ро

نتوان گرفت دامن موج سراب را

Зинҳор дил мабанд ба сомони рӯзгор

زنهار دل مبند به سامان روزگار

Дар нӯшханди барқи хтрҳост , зинҳор

در نوشخند برق خطرهاست ،زینهار

Бозӣ махӯр зи чеҳраи хандони рӯзгор

بازی مخور ز چهره خندان روزگار

Дар чашми ман з хона гӯраст тангтар

در چشم من ز خانه گورست تنگتر

Гар длгшости пеши ту айвони рӯзгор

گر دلگشاست پیش تو ایوان روزگار

Рағбат ба обу нон бахилон наме шавад

رغبت به آب و نان بخیلان نمی شود

Дил хӯрданаст қисмати меҳмони рӯзгор

دل خوردن است قسمت مهمان روزگار

Дандон ба дили фишор каз ин роҳ карда анд

دندان به دل فشار کز این راه کرده اند

Ҷонҳои пок , рахна ба зиндони рӯзгор

جانهای پاک،رخنه به زندان روزگار

Додааст ҳамчуи дидаи қурбониёни наҷот

داده است همچو دیده قربانیان نجات

Ҳайрати марои зи хоби парешони рӯзгор

حیرت مرا ز خواب پریشان روزگار

То бардаем сурбаи гиребон , рабӯда ем

تا برده ایم سربه گریبان، ربوده ایم

Гӯии саодат аз хами чавгони рӯзгор

گوی سعادت از خم چوگان روزگار

Гардид тўтёии қалами устихони мо

گردید توتیای قلم استخوان ما

Соиби зи бори миннати эҳсони рӯзгор

صائب ز بار منت احسان روزگار