Намонад аз норасои мадӣ аз эҳсони дарин дарё

نماند از نارسایی مدی از احسان درین دریا

Ба силӣ сурх дорад рӯй худ марҷони дарин дарё

به سیلی سرخ دارد روی خود مرجان درین دریا

Ҳавои соҳил аз сар чун ҳубоби пуч берун кун

هوای ساحل از سر چون حباب پوچ بیرون کن

Ки чандини киштӣ Нӯҳаст саргардони дарин дарё

که چندین کشتی نوح است سرگردان درین دریا

Арақ аз рӯй отшнокши оташи зер по дорад

عرق از روی آتشناکش آتش زیر پا دارد

з шухӣ мекунад ҳар қатрае тӯфони дарин дарё

ز شوخی می کند هر قطره ای طوفان درین دریا

Камӣ дар ноз ва неъмат нест баҳри раҳмати ҳақ ро

کمی در ناز و نعمت نیست بحر رحمت حق را

Садаф дорад ҳамин дарюзаи дандони дарин дарё

صدف دارد همین دریوزه دندان درین دریا

Ба хомӯшӣ тавон шуд комёб аз суҳбати гавҳар

به خاموشی توان شد کامیاب از صحبت گوهر

Нафас дар дил гиреҳ кун ҳамчуи ғаввосони дарин дарё

نفس در دل گره کن همچو غواصان درین دریا

Ту бар тори нафас аз бетиҳӣ чун мавҷ май ларзӣ

تو بر تار نفس از بی تهی چون موج می لرزی

Вагарнаи ақд гавҳар ҳаст бе поёни дарин дарё

وگرنه عقد گوهر هست بی پایان درین دریا

Набошад сахтгирӣ дар гуҳари аҳли саховат ро

نباشد سخت گیری در گهر اهل سخاوت را

Гиреҳи вогрдд аз дил чун ҳубоби осони дарин дарё

گره واگردد از دل چون حباب آسان درین دریا

Чаро ошиқ набозад сар ба теғи обдор ӯ ?

چرا عاشق نبازد سر به تیغ آبدار او؟

Ки мегардад гуҳар ҳар қатраи борони дарин дарё

که می گردد گهر هر قطره باران درین دریا

Сбкборӣ буд боди муроди озодамардон ро

سبکباری بود باد مراد آزادمردان را

Ки мавҷ аз шустан дастаст дасти афшони дарин дарё

که موج از شستن دست است دست افشان درین دریا

Машав ғофили зи ваҳдат то шӯии фориғи зи қайди тан

مشو غافل ز وحدت تا شوی فارغ ز قید تن

Ки гирди роҳ , сайл ифшоанд аз домони дарин дарё

که گرد راه، سیل افشاند از دامان درین دریا

Диҳанд аз гавҳараши чашми оби мардум чун садафи соиб

دهند از گوهرش چشم آب مردم چون صدف صائب

Гузорад ҳар ки дандон бар сари дандони дарин дарё

گذارد هر که دندان بر سر دندان درین دریا